جز
جایگزینی متن - ' ]]' به ' [['
جز (جایگزینی متن - ' ]]' به ' [[') |
|||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
#فعل [[معصوم]]: [[امام صادق]] {{ع}} خریطه (کیسه و دستمال) زردی داشت که در آن، تربت [[حضرت]] [[سیدالشهدا]] {{ع}} بود. وقت [[نماز]] که میشد، همان تربت را در موضع سجودش میریخت و [[سجده]] بر آن میکرد<ref>ر.ک: نطنزی، معین الدین، منتخب التواریخ، ص ۲۹۸، به نقل از «مصباح المتهجّدین».</ref>. آیا این، جز [[تجدید عهد]] و [[پیمان]] با [[آیین]] و [[آرمان]] و راه و خط [[حسین]] {{ع}} است<ref>ر.ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۲۱-۲۲۴.</ref>. | #فعل [[معصوم]]: [[امام صادق]] {{ع}} خریطه (کیسه و دستمال) زردی داشت که در آن، تربت [[حضرت]] [[سیدالشهدا]] {{ع}} بود. وقت [[نماز]] که میشد، همان تربت را در موضع سجودش میریخت و [[سجده]] بر آن میکرد<ref>ر.ک: نطنزی، معین الدین، منتخب التواریخ، ص ۲۹۸، به نقل از «مصباح المتهجّدین».</ref>. آیا این، جز [[تجدید عهد]] و [[پیمان]] با [[آیین]] و [[آرمان]] و راه و خط [[حسین]] {{ع}} است<ref>ر.ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۲۱-۲۲۴.</ref>. | ||
#قول [[معصوم]]: [[امام صادق]]{{ع}} میفرمود: «[[سجده]] بر گِلِ [[قبر]] [[حسین]] {{ع}}، تا [[زمین]] هفتم را [[نورانی]] میکند»<ref>{{متن حدیث|السُّجُودُ عَلَی طِینِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ{{ع}}یُنَوِّرُ إِلَی الْأَرْضِ السَّابِعَةِ}}؛ شیخ صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص ۲۶۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۲۱-۲۲۴.</ref> | #قول [[معصوم]]: [[امام صادق]]{{ع}} میفرمود: «[[سجده]] بر گِلِ [[قبر]] [[حسین]] {{ع}}، تا [[زمین]] هفتم را [[نورانی]] میکند»<ref>{{متن حدیث|السُّجُودُ عَلَی طِینِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ{{ع}}یُنَوِّرُ إِلَی الْأَرْضِ السَّابِعَةِ}}؛ شیخ صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص ۲۶۸.</ref>.<ref>ر.ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۲۱-۲۲۴.</ref> | ||
*بنابراین [[شیعه]]، تربت را معبود خویش نمیداند و جز [[خدا]] را [[شایسته]] [[عبادت]] نمیشمارد. همان طور که همۀ نمازگزاران رو به سوی [[کعبه]] میکنند بی آنکه آن را معبود خویش بدانند، [[شیعیان]] نیز بر [[تربت امام حسین]] {{ع}} [[نماز]] میگزارند بی آنکه غیر [[خدا]] را سزاوار [[پرستش]] بدانند. بدینسان، [[سجده بر تربت]]، از [[باب ]][[فرمانبرداری]] از [[خدا]] و [[تقرب]] به اوست<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۸۳.</ref>. | *بنابراین [[شیعه]]، تربت را معبود خویش نمیداند و جز [[خدا]] را [[شایسته]] [[عبادت]] نمیشمارد. همان طور که همۀ نمازگزاران رو به سوی [[کعبه]] میکنند بی آنکه آن را معبود خویش بدانند، [[شیعیان]] نیز بر [[تربت امام حسین]] {{ع}} [[نماز]] میگزارند بی آنکه غیر [[خدا]] را سزاوار [[پرستش]] بدانند. بدینسان، [[سجده بر تربت]]، از [[باب]] [[فرمانبرداری]] از [[خدا]] و [[تقرب]] به اوست<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۸۳.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||