جز
جایگزینی متن - 'حرمت الهی' به 'حرمت الهی'
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
#به [[نقل]] از [[عایشه]] : در یاد کسی نمانده که [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[مسلمانی]] را [[لعنت]] کرده باشد، و برای هیچ یک از بدیهایی که با او شد، [[انتقام]] نگرفت، مگر آن گاه که حرمتهای [[الهی]] هتک میشدند، و به هیچ چیزی با دستش ضربه نزد، مگر در [[راه خدا]] به هنگام [[نبرد]]<ref>{{عربی|عَنْ عَائِشَةَ: مَا لَعَنَ رَسُولُ اللهِ{{صل}} مُسْلِمًا مِنْ لَعْنَةٍ تُذْكَرُ، وَلَا انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ شَيْئًا يُؤْتَى إِلَيْهِ، إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرُمَاتُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَلَا ضَرَبَ بِيَدِهِ شَيْئًا قَطُّ، إِلَّا أَنْ يَضْرِبَ بِهَا فِي سَبِيلِ اللهِ}}؛ مسند ابن حنبل، ج۹ ص۴۵۱، ح۲۵۰۳۹؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۶۷؛ المستدرك علی الصحیحین، ج۲، ص۶۷۰، ح۴۲۲۳؛ فتح الباري، ج۶، ص۵۷۶ کلاهما نحوه.</ref>. | #به [[نقل]] از [[عایشه]] : در یاد کسی نمانده که [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[مسلمانی]] را [[لعنت]] کرده باشد، و برای هیچ یک از بدیهایی که با او شد، [[انتقام]] نگرفت، مگر آن گاه که حرمتهای [[الهی]] هتک میشدند، و به هیچ چیزی با دستش ضربه نزد، مگر در [[راه خدا]] به هنگام [[نبرد]]<ref>{{عربی|عَنْ عَائِشَةَ: مَا لَعَنَ رَسُولُ اللهِ{{صل}} مُسْلِمًا مِنْ لَعْنَةٍ تُذْكَرُ، وَلَا انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ شَيْئًا يُؤْتَى إِلَيْهِ، إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرُمَاتُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَلَا ضَرَبَ بِيَدِهِ شَيْئًا قَطُّ، إِلَّا أَنْ يَضْرِبَ بِهَا فِي سَبِيلِ اللهِ}}؛ مسند ابن حنبل، ج۹ ص۴۵۱، ح۲۵۰۳۹؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۶۷؛ المستدرك علی الصحیحین، ج۲، ص۶۷۰، ح۴۲۲۳؛ فتح الباري، ج۶، ص۵۷۶ کلاهما نحوه.</ref>. | ||
#به [[نقل]] از [[عایشه]] : [[پیامبر خدا]]{{صل}}، هرگاه میان دو کار مخیّر میشد، آن را که آسانتر بود،[[انتخاب]] میکرد، اگر [[گناه]] نبود؛ اما اگر [[گناه]] بود، از همه [[مردم]]، بیشتر از آن دوری میورزید. [[پیامبر خدا]]{{صل}} هرگز به خاطر خودش [[انتقام]] نگرفت، مگر جایی که حرمتهای [[الهی]] هتک میشدند، که در این صورت برای [[خدا]] [[انتقام]] میگرفت<ref>{{عربی|عَنْ عَائِشَةَ: مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} بَيْنَ أَمْرَيْنِ إِلَّا أَخَذَ أَيْسَرَهُمَا، مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا، فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ، وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} لِنَفْسِهِ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ، فَيَنْتَقِمَ لِلَّهِ بِهَا}}؛ صحیح البخاري، ج۳، ص۱۳۰۶، ح۳۳۶۷؛ صحیح مسلم، ج۴، ص۱۸۱۳، ح۷۷؛ سنن أبي داود، ج۴، ص۲۵۰، ح۴۷۸۵؛ السنن الکبری، ج۷، ص۶۶، ح۱۳۲۸۳؛ کنز العمّال، ج۷، ص۲۲۱، ح۱۸۷۱۳.</ref>. | #به [[نقل]] از [[عایشه]] : [[پیامبر خدا]]{{صل}}، هرگاه میان دو کار مخیّر میشد، آن را که آسانتر بود،[[انتخاب]] میکرد، اگر [[گناه]] نبود؛ اما اگر [[گناه]] بود، از همه [[مردم]]، بیشتر از آن دوری میورزید. [[پیامبر خدا]]{{صل}} هرگز به خاطر خودش [[انتقام]] نگرفت، مگر جایی که حرمتهای [[الهی]] هتک میشدند، که در این صورت برای [[خدا]] [[انتقام]] میگرفت<ref>{{عربی|عَنْ عَائِشَةَ: مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} بَيْنَ أَمْرَيْنِ إِلَّا أَخَذَ أَيْسَرَهُمَا، مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا، فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ، وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} لِنَفْسِهِ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ، فَيَنْتَقِمَ لِلَّهِ بِهَا}}؛ صحیح البخاري، ج۳، ص۱۳۰۶، ح۳۳۶۷؛ صحیح مسلم، ج۴، ص۱۸۱۳، ح۷۷؛ سنن أبي داود، ج۴، ص۲۵۰، ح۴۷۸۵؛ السنن الکبری، ج۷، ص۶۶، ح۱۳۲۸۳؛ کنز العمّال، ج۷، ص۲۲۱، ح۱۸۷۱۳.</ref>. | ||
#به [[نقل]] از انس : ده سال به [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[خدمت]] کردم و هرگز نفهمیدم که با چه چیزی موافق است و با چه چیزی مخالف است. به هر چه از جانب [[خدا]] بود، [[رضایت]] میداد، و اگر یکی از همسرانش به من میگفت: "کاش اینگونه و آنگونه میکردی! چرا آنگونه کردی؟"، میفرمود: "اَنَس را رهایش کنید که جز آنچه [[خداوند]] بخواهد، نمیشود". و من هرگز ندیدم که [[پیامبر خدا]]{{صل}} به خاطر خود از چیزی [[انتقام]] بگیرد، مگر آن که [[حرمت | #به [[نقل]] از انس : ده سال به [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[خدمت]] کردم و هرگز نفهمیدم که با چه چیزی موافق است و با چه چیزی مخالف است. به هر چه از جانب [[خدا]] بود، [[رضایت]] میداد، و اگر یکی از همسرانش به من میگفت: "کاش اینگونه و آنگونه میکردی! چرا آنگونه کردی؟"، میفرمود: "اَنَس را رهایش کنید که جز آنچه [[خداوند]] بخواهد، نمیشود". و من هرگز ندیدم که [[پیامبر خدا]]{{صل}} به خاطر خود از چیزی [[انتقام]] بگیرد، مگر آن که [[حرمت الهی]] هتک میشد، که اگر [[حرمت الهی]] زیر پا نهاده میشد، خشمگینترینِ [[مردم]] برای [[خدا]] بود<ref>{{عربی|عن أنس: خَدَمْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} عَشْرَ سِنِينَ، مَا دَرَيْتُ شَيْئًا قَطُّ وَافَقَهُ، وَلَا شَيْئًا قَطُّ خَالَفَهُ، رَضِيَ مِنَ اللَّهِ بِمَا كَانَ، وَإِنْ كَانَ بَعْضُ أَزْوَاجِهِ يَقُولُ: لَوْ فَعَلْتَ كَذَا وَكَذَا، مَا لَكَ فَعَلْتَ كَذَا؟ فَيَقُولُ: دَعُوهُ؛ فَإِنَّهُ لَا يَكُونُ إِلَّا مَا أَرَادَ اللَّهُ. وَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ مِنْ شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا أَنْ يُنْتَهَكَ لِلَّهِ حُرْمَةٌ، فَإِنِ انْتُهِكَتْ حُرْمَةٌ كَانَ أَشَدَّ النَّاسِ غَضَبًا لِلَّهِ}}؛ المعجم الأوسط، ج۹، ص۷۱، ح۹۱۵۲؛ المعجم الصغیر، ج۲، ص۱۱۸ و راجع؛ فتح الباري، ج۶، ص۵۷۶.</ref>. | ||
#[[پیامبر]]{{صل}} چون [[موعظه]] میکرد، جدّی [[موعظه]] میکرد و اگر [[خشم]] میگرفت -که جز برای [[خدا]] [[خشم]] نمیگرفت -، چیزی جلودار خشمش نبود، و در همه کارهایش این گونه جدّی و خداخواهانه بود<ref>{{عربی| كان...إن وعظ وعظ بجد، و إن غضب و ليس يغضب إلا اللّه لم يقم لغضبه شيء، و كذلك كان في أموره كلها}}؛ إحیاء العلوم، ج۲، ص۵۳۰.</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|سیره پیامبر خاتم]]، ج۱، ص ۳۸۸-۳۹۳.</ref>. | #[[پیامبر]]{{صل}} چون [[موعظه]] میکرد، جدّی [[موعظه]] میکرد و اگر [[خشم]] میگرفت -که جز برای [[خدا]] [[خشم]] نمیگرفت -، چیزی جلودار خشمش نبود، و در همه کارهایش این گونه جدّی و خداخواهانه بود<ref>{{عربی| كان...إن وعظ وعظ بجد، و إن غضب و ليس يغضب إلا اللّه لم يقم لغضبه شيء، و كذلك كان في أموره كلها}}؛ إحیاء العلوم، ج۲، ص۵۳۰.</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|سیره پیامبر خاتم]]، ج۱، ص ۳۸۸-۳۹۳.</ref>. | ||