اذن الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۶۱۲ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۰
خط ۴۵: خط ۴۵:


=== وقوع پدیده‌های طبیعی===
=== وقوع پدیده‌های طبیعی===
* [[خداوند]]، [[آسمان]] و آن‌چه را در آن است، نگه می‌دارد تا به [[زمین]] سقوط نکنند و فقط چیزهایی سقوط‌می‌کنند که [[خداوند]] به آنها [[اذن]] داده باشد؛ مانند بعضی از [[سنگ‌های آسمانی]] و‌: «... ‌و‌یُمسِک السَّماءَ اَن تَقَع عَلَی الاَرضِ اِلاّ بِاِذنِهِ‌.»... ([[حج]] / ۲۲، ۶۵)<ref>المیزان، ج‌۱۴، ص‌۴۰۳.</ref> در [[زمین]] [[پاکیزه]] و [[نیکو]]، به [[اذن]] [[پروردگار]] گیاهانی [[نیکو]] می‌روید: «و‌البَلدُ الطَّیِّبُ یَخرُجُ نَباتُهُ بِاِذنِ رَبِّهِ‌.».. ([[اعراف]] / ۷، ۵۸)؛ همان‌گونه که میوه دادن درخت [[پاکیزه]] و [[نیکو]] نیز به [[اذن]] [[پروردگار]] است: «تُؤتی اُکلَها کلّ حِین بِاِذنِ رَبِّها‌.»... ([[ابراهیم]] / ۱۴، ۲۵)<ref>[[احمد جمالی‌زاده|جمالی‌زاده، احمد]]، [[ اذن الهی (مقاله)| اذن الهی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref>.
* [[خداوند]]، [[آسمان]] و آن‌چه را در آن است، نگه می‌دارد تا به [[زمین]] سقوط نکنند و فقط چیزهایی سقوط‌ می‌کنند که [[خداوند]] به آنها [[اذن]] داده باشد؛ مانند بعضی از [[سنگ‌های آسمانی]] و‌{{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَيُمْسِكُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ}}<ref>«آیا ندیده‌ای که خداوند آنچه را در زمین است و (نیز) کشتی‌ها را که در دریا به فرمان وی روانند، برای شما رام کرده است و آسمان را از فرو افتادن روی زمین- جز به اذن وی- باز می‌دارد؟ بی‌گمان خداوند با مردم، مهربانی است بخشاینده» سوره حج، آیه ۶۵.</ref><ref>المیزان، ج‌۱۴، ص‌۴۰۳.</ref>. در [[زمین]] [[پاکیزه]] و [[نیکو]]، به [[اذن]] [[پروردگار]] گیاهانی [[نیکو]] می‌روید: {{متن قرآن|وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِي خَبُثَ لَا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِدًا كَذَلِكَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ}}<ref>«و گیاه سرزمین پاک به اذن پروردگارش بیرون می‌آید و از آن (سرزمین) که ناپاک است جز به سختی و کندی  (گیاهی) بیرون نمی‌آید؛ بدین‌گونه آیات را برای گروهی که سپاس می‌گزارند گونه گون می‌آوریم» سوره اعراف، آیه ۵۸.</ref>؛ همان‌گونه که میوه دادن درخت [[پاکیزه]] و [[نیکو]] نیز به [[اذن]] [[پروردگار]] است: {{متن قرآن|تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ}}<ref>«به اذن پروردگارش هر دم بر خود را می‌دهد و خداوند مثل‌ها را برای مردم می‌زند باشد که پند گیرند» سوره ابراهیم، آیه ۲۵.</ref><ref>[[احمد جمالی‌زاده|جمالی‌زاده، احمد]]، [[ اذن الهی (مقاله)| اذن الهی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref>.
 
=== آسیب رساندن به کسی===
=== آسیب رساندن به کسی===
*هیچ کس نمی‌تواند بدون [[اذن خداوند]]، به دیگری آسیبی برساند. [[شیطان]] *، با وسوسه‌هایش، [[منافقان]] و [[کافران]] را تحریک می‌کند تا با [[نجوا]] و سخنان در گوشی، [[مؤمنان]] را [[غمگین]] سازند؛ ولی بدون اجازه [[خداوند]] هیچ زیانی به [[مؤمنان]] نمی‌رسد: «اِنَّمَا النَّجوی مِنَ الشَّیطـنِ لِیَحزُنَ الَّذینَ ءامَنوا ولَیسَ بِضارِّهِم شَیــًا اِلاّ بِاِذنِ اللّهِ‌.».. ([[مجادله]] / ۵۸، ۱۰)<ref>مجمع‌البیان، ج‌۹، ص‌۳۷۷.</ref>؛ چنان‌که جادوگران نیز بدون [[اذن خداوند]] نمی‌توانند به کمک سحرشان، ضرری را متوجّه کسی سازند: «... و ما هُم بِضارِّینَ بِهِ مِن اَحَد اِلاّ بِاِذنِ اللّهِ‌.»... (بقره / ۲، ۱۰۲) [[اذن]] در این [[آیه]] نمی‌تواند به‌معنای [[امر تشریعی]] باشد؛ چراکه [[خداوند]]، هیچ‌گاه [[فرمان]] آسیب رساندن به دیگری با [[سحر]] * را صادر نمی‌کند <ref>تفسیر ابن‌تیمیه، ج‌۲، ص‌۱۸۷.</ref>. [[اذن]] در این [[آیه]]، به‌معنای [[علم]]<ref>جامع‌البیان، مج‌۱، ج‌۱، ص‌۶۵۰‌؛ نورالثقلین، ج‌۱، ص‌۱۰۸.</ref>، [[اراده]] و مشیّت<ref>کشف‌الاسرار، ج۶، ص۵۳۶؛ المنار، ج‌۷، ص‌۲۴۷.</ref>، تیسیر<ref> المنار، ج‌۷، ص‌۲۴۷.</ref> و [[تخلیه]]<ref>نورالثقلین، ج‌۱، ص‌۱۰۸.</ref> (ایجاد نکردن [[مانع]]) نیز دانسته شده است<ref>[[احمد جمالی‌زاده|جمالی‌زاده، احمد]]، [[ اذن الهی (مقاله)| اذن الهی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref>.
*هیچ کس نمی‌تواند بدون [[اذن خداوند]]، به دیگری آسیبی برساند. [[شیطان]] *، با وسوسه‌هایش، [[منافقان]] و [[کافران]] را تحریک می‌کند تا با [[نجوا]] و سخنان در گوشی، [[مؤمنان]] را [[غمگین]] سازند؛ ولی بدون اجازه [[خداوند]] هیچ زیانی به [[مؤمنان]] نمی‌رسد: «اِنَّمَا النَّجوی مِنَ الشَّیطـنِ لِیَحزُنَ الَّذینَ ءامَنوا ولَیسَ بِضارِّهِم شَیــًا اِلاّ بِاِذنِ اللّهِ‌.».. ([[مجادله]] / ۵۸، ۱۰)<ref>مجمع‌البیان، ج‌۹، ص‌۳۷۷.</ref>؛ چنان‌که جادوگران نیز بدون [[اذن خداوند]] نمی‌توانند به کمک سحرشان، ضرری را متوجّه کسی سازند: «... و ما هُم بِضارِّینَ بِهِ مِن اَحَد اِلاّ بِاِذنِ اللّهِ‌.»... (بقره / ۲، ۱۰۲) [[اذن]] در این [[آیه]] نمی‌تواند به‌معنای [[امر تشریعی]] باشد؛ چراکه [[خداوند]]، هیچ‌گاه [[فرمان]] آسیب رساندن به دیگری با [[سحر]] * را صادر نمی‌کند <ref>تفسیر ابن‌تیمیه، ج‌۲، ص‌۱۸۷.</ref>. [[اذن]] در این [[آیه]]، به‌معنای [[علم]]<ref>جامع‌البیان، مج‌۱، ج‌۱، ص‌۶۵۰‌؛ نورالثقلین، ج‌۱، ص‌۱۰۸.</ref>، [[اراده]] و مشیّت<ref>کشف‌الاسرار، ج۶، ص۵۳۶؛ المنار، ج‌۷، ص‌۲۴۷.</ref>، تیسیر<ref> المنار، ج‌۷، ص‌۲۴۷.</ref> و [[تخلیه]]<ref>نورالثقلین، ج‌۱، ص‌۱۰۸.</ref> (ایجاد نکردن [[مانع]]) نیز دانسته شده است<ref>[[احمد جمالی‌زاده|جمالی‌زاده، احمد]]، [[ اذن الهی (مقاله)| اذن الهی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref>.
۱۱۵٬۲۸۷

ویرایش