رضایت امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

[[رضایت]] [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} از [[منتظران]]، موجب خشنودی [[خداوند متعال]] از ایشان می‌گردد. اهتمام به جلب [[رضایت]] [[امام زمان]] از عمکلرد رهپویان [[ولایت]]، همواره موجب توجه ایشان قرار گرفته است آن چنان که حتی در اوج [[جهاد]] در [[راه خدا]] و جانفشانی برای [[امام]] از آن غافل نبوده اند؛ برای مثال بعضی از [[یاران]] [[امام حسین]] {{ع}} وقتی [[روز عاشورا]] به [[زمین]] می‌افتادند و [[امام]] سر آن‌ها را به دامن خود می‌گرفت، آنان خطاب به [[حضرت]] می‌گفتند: " آیا از من [[راضی]] شدی؟"<ref>{{عربی|" أَرْضَيْتَ‏ عَنِّي‏"}}؛ بحارالانوار، ج ۸۴، ص ۲۹۷.</ref> پس به نظر می‌رسد که سؤال بسیار مهمی‌است. حال باید این نکته را پرسید: چه کارهایی موجب خوشنودی و [[رضایت]] [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} است؟ بر اساس [[قرآن کریم]] و [[روایات]]، چند عامل [[رضایت]] [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} را به دنبال دارد:

#ابتدا باید [[خدا]] و [[پیامبر]] او را از خودمان [[راضی]] کنیم. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن|يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤْمِنِينَ}}<ref> برای شما به خداوند سوگند می‌خورند تا خرسندتان گردانند در حالی که اگر مؤمنند سزاوارتر است خداوند و پیامبرش را خرسند گردانند؛ سوره توبه، آیه: ۶۲.</ref>؛ و اگر آن‌ها از ما [[راضی]] شدند، [[امام مهدی|امام زمان]] هم [[راضی]] می‌شود. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن|قَالَ اللَّهُ هَذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref> خداوند فرمود: این روزی است که راستگویی راستگویان به آنان سود خواهد داد، آنان بوستان‌هایی خواهند داشت که از بن آنها جویبارها روان است، هماره در آنها جاودانند، خداوند از آنان خشنود است و آنان از خداوند خشنودند؛ این است رستگاری سترگ؛ سوره مائده، آیه: ۱۱۹.</ref>؛بررسی [[قرآن کریم]] نشان می‌دهد رضایت‌مندی [[انسان]] از [[خداوند متعال]]، او را در مسیر [[خشوع]] و [[خضوع]] در برابر [[پروردگار]] عالم قرار می‌دهد. [[قرآن]] پس از {{متن قرآن|رَّضِيَ اللَّهُ }}، می‌فرماید: {{متن قرآن|جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ }}<ref> پاداش آنان نزد پروردگارشان بهشت‌هایی جاودان است که از بن آنها جویباران روان است، هماره در آن جاودانند، خداوند از ایشان خرسند است و آنان از او خرسندند، این از آن کسی است که از پروردگار خویش بیم کند؛ سوره بینه، آیه: ۸.</ref> بر این  اساس، [[تقوا]] و [[ترس از خدا]] موجب [[رضایت]] او می‌شود؛ در نتیجه [[تقوا]] عاملی مهم برای جلب [[رضایت]] [[خداوند متعال]] است. به همین مناسبت در [[حدیث]] آمده است: "هرکس [[منتظر]] [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} است، باید [[تقوا]] و [[ورع]] پیشه کند". بنابراین افراد [[مجرم]] و گنه کار نمی‌توانند [[منتظر]] [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} باشند. کسی که [[منتظر]] [[مصلح]] است، باید خود نیز فرد صالحی باشد.

#همان طور که [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} سفارش فرموده است در [[زمان غیبت]] او از [[مجتهد]] باتقوا و [[عادل]] [[اطاعت]] کنیم.

#برای [[رضایت]] آن [[حضرت]]{{ع}} روزی [[حلال]] به دست آوریم بر شخص [[منتظر]] لازم و [[واجب]] است که مخارج زندگی اش [[حلال]] و [[پاک]] باشد. برای داشتن روزی [[حلال]]، پرداخت [[حقوق]] [[واجب]] شرعی مانند [[خمس]] لازم است؛ چرا که این امر موجب [[پشتیبانی]] از ترویج [[معارف]] اسلامی‌ به ویژه [[مهدویت]] و [[معرفت]] به [[امام مهدی|امام عصر]]{{ع}} در دنیای [[اسلام]] خواهد شد و می‌تواند [[جامعه]] اسلامی‌ را از محرومیت [[فرهنگی]] [[نجات]] دهد. افزایش [[معرفت]] نسبت به [[امام مهدی|امام زمان]] وظیفه‌ای است که [[غفلت]] از آن، به سطحی نگری نسبت به [[مهدویت]] می‌انجامد و به نوعی این آموزه را به سوی عوام گرایی می‌برد و از کارکرد واقعی آن دور می‌کند.

#توجه به [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} از راه [[ادعیه]] و [[زیارات]]، به ویژه [[دعای ندبه]]، [[زیارت آل یاسین]]، [[دعای عهد]]، دعای [[معرفت]] و [[دعای غریق]] می‌باشد که [[احادیث]] هم به انس و الفت با این [[دعاها]] در عصر [[غیبت]] سفارش شده است. خواندن دعای [[سلامتی]] [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} {{عربی|" اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَ في كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً و َناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً "}} که از جمله دعاهای وارده برای [[ظهور]] است و بسیار مطلوب می‌باشد.

#رعایت [[تقوای الهی]] نیز [[رضایت]] [[امام مهدی|امام زمان]]، را به دنبال دارد چرا که عدم رعایت [[تقوا]] به منزله نداشتن عمل است. [[خداوند]] در این باره می‌فرماید: "هر آینه [[خداوند]] از [[متقین]] عمل خوب را می‌پذیرد"<ref>{{عربی|" قَالَ‏ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ‏ اللَّهُ‏ مِنَ‏ الْمُتَّقِين‏"}}</ref>؛ بنابراین نمی‌توان [[انتظار]] داشت فردی که [[تقوا]] ندارد، [[توانایی]] جلب [[رضایت]] [[امام مهدی|امام زمان]] را داشته باشد. برای ارزیابی [[تقوا]] می‌توان آثار آن را در [[عبادات]] و مثلاً در روزه‌هایی که گرفته شده، بررسی نمود. اگر به [[احترام]] [[ماه رمضان]] کم تر [[ناسزا]] گفتیم کم‌تر [[غیبت]] کردیم، راحت‌تر از [[گناه]] چشم پوشیدیم، بدون [[شک]] تقوای موجود در [[ماه رمضان]] بر ما اثر گذاشته است. چنین عملی با [[تقوا]] معتبر می‌گردد و در [[قیامت]] از سوی [[خداوند]] خریداری می‌شود. همان طور که در [[دنیا]] کالای استاندارد معتبر و قابل [[مصرف]] است؛ در [[قیامت]] هم عملی که از روی [[تقوا]] انجام شده باشد، پذیرفته می‌گردد. از مصداق‌های مهم رعایت [[پرهیزگاری]]، پرهیز از [[حق]] الناس است؛ بنابراین بر [[منتظران راستین]] [[ظهور]] لازم است از موانع [[رضایت]] [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}}، مانند [[حق]] الناس پرهیز نموده، از آن دوری نمایند<ref>[[محسن قرائتی|قرائتی، محسن]]، [[جهت‌نما (کتاب)|جهت‌نما]]، ص ۱۲۹ - ۱۳۲.</ref>.

* [[پرونده:1368163.jpg|22px]] [[محسن قرائتی|قرائتی، محسن]]، [[جهت‌نما (کتاب)|'''جهت‌نما''']]