←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*یاران | * [[یاران امام]]، سنگهای زیرین [[انقلاب]] جهانیاند. [[امامان]]{{عم}} همواره آرزومند [[همراهی]] آن [[حضرت]] بودهاند و [[یاوری]] آن چهره پنهانکرده را به [[دوستان]] خویش، همهگاه [[یادآوری]] میفرمودند: "خدایا [[درود]] فرست بر مولا و سرورم [[صاحب الزمان]] و مرا از [[یاران]] و [[پیروان]] و حامیان او قرار ده و از آنان که در رکابش، شربت [[شهادت]] مینوشند..."<ref>مفاتیح الجنان، ترجمه الهی قمشهای، ص ۹۸۸، انتشارات علمی.</ref>. و اما برای [[یاران]] و همراهان [[حضرت مهدی]]{{ع}} ویژگیهایی ذکر کردهاند که اهم آنها عبارتند از: | ||
#'''خداجویی''': "[[امام صادق]] {{ع}} درباره آنان میفرماید: "مردانی که گویا دلهایشان پارههای آهن است. غبار تردید در ذات مقدس خدای، خاطرشان را نمیآلاید... از ناخشنودی پروردگارشان هراس دارند. برای شهادت دعا میکنند و آرزومند کشته شدن در راه خدایند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۸.</ref>. | #'''[[خداجویی]]''': "[[امام صادق]]{{ع}} درباره آنان میفرماید: "مردانی که گویا دلهایشان [[پارههای آهن]] است. غبار تردید در [[ذات مقدس]] خدای، خاطرشان را نمیآلاید... از [[ناخشنودی]] پروردگارشان [[هراس]] دارند. برای [[شهادت]] [[دعا]] میکنند و آرزومند کشته شدن در راه خدایند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۸.</ref>. | ||
#'''بصیرت و آگاهی''': یاران مهدی {{ع}} در | #'''[[بصیرت]] و [[آگاهی]]''': [[یاران مهدی]]{{ع}} در [[بصیرت]]، [[درایت]] و [[خردمندی]] سرآمدند. در فتنههایی که زیرکان در آن فرومیمانند، هوشیارانه راه میجویند و [[حق]] را از [[باطل]] باز میشناسند. | ||
#'''عبادت و بندگی''': یاران مهدی {{ع}} شیران روز و نیایشگران شباند. روح بندگی و رازونیاز، با جانشان درهم آمیخته، همواره خود را در محضر خدا میبینند و از یاد او لحظهای غفلت نمیورزند. [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید: "گویا، قائم و یارانش را در نجف اشرف مینگرم، توشههایشان به پایان رسیده و لباسهایشان مندرس گشته است. جای | #'''[[عبادت]] و [[بندگی]]''': [[یاران مهدی]]{{ع}} [[شیران روز]] و نیایشگران شباند. [[روح]] [[بندگی]] و رازونیاز، با جانشان درهم آمیخته، همواره خود را [[در محضر خدا]] میبینند و از یاد او لحظهای [[غفلت]] نمیورزند. [[امام باقر]]{{ع}} میفرماید: "گویا، [[قائم]] و یارانش را در [[نجف اشرف]] مینگرم، توشههایشان به پایان رسیده و لباسهایشان مندرس گشته است. جای [[سجده]]، بر پیشانیشان نمایان است. شیران روزند و [[راهبان]] [[شب]]"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۷.</ref>. | ||
#'''حافظان حدود الهی''': | #'''[[حافظان حدود الهی]]''': [[اسلام]]، [[دین]] مرزهاست و همه چیز در آن [[قانون]] دارد. [[واجبات]] و [[محرمات]]، مرزهای [[دین]] خدایند. حرکت در مرز، حرکت در راه است و [[تجاوز]] از آن [[بیراهه]] و [[گمراهی]]. [[حضرت علی]]{{ع}} میفرماید: "[[یاران]] با این شرایط با امامشان [[بیعت]] میکنند که دستپاک باشند و پاکدامن. [[زبان]] به [[دشنام]] نگشایند و [[خون]] کسی، به ناحق نریزند. بر مرکبهای ممتاز سوار نشوند و لباسهای فاخر نپوشند... ساده [[زندگی]] کنند و در [[راه خدا]] به [[شایستگی]] [[جهاد]] کنند. [[امام]] نیز [[متعهد]] میشود، بهسان همراهان [[زندگی]] کند..."<ref>الملاحم و الفتن، ص ۱۴۹.</ref>. [[امام]]{{ع}} نیز بر [[رفتار]] [[کارگزاران]] خود و مواظبت آنان بر اجرای [[وظایف]] خود [[نظارت]] دوچندان دارد<ref>منتخب الاثر، ص ۳۱۱.</ref>. | ||
#'''شجاعت''': یاران مهدی {{ع}} دلیرمردند و جنگاوران میدانهای نبرد. دلهایشان پارههای آهن است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۸.</ref> و از انبوه دشمن هراسی به دل راه نمیدهند. یاران مهدی {{ع}} قدرت چهل مرد دارند. شیران میدان رزمند و جانهایشان از خاراسنگ، محکمتر<ref>خصال صدوق، ج ۲، ص ۳۱۸.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید: "گویا آنان را مینگرم... که دلهایی چون پولاد دارند. در هر سو، تا مسافت یک ماه راه، ترس بر دلهای دشمنان سایه میافکند." در سوارکاری و تیراندازی بینظیرند: "خیر الفوارس". در رزمگاه نشان شجاعان بر تن دارند و چونان یاران [[پیامبر]] {{صل}} در نبرد | #'''[[شجاعت]]''': [[یاران مهدی]]{{ع}} دلیرمردند و جنگاوران میدانهای [[نبرد]]. دلهایشان [[پارههای آهن]] است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۸.</ref> و از انبوه [[دشمن]] هراسی به [[دل]] راه نمیدهند. [[یاران مهدی]]{{ع}} [[قدرت]] [[چهل]] مرد دارند. شیران میدان رزمند و جانهایشان از خاراسنگ، محکمتر<ref>خصال صدوق، ج ۲، ص ۳۱۸.</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} میفرماید: "گویا آنان را مینگرم... که دلهایی چون پولاد دارند. در هر سو، تا مسافت یک ماه راه، [[ترس]] بر دلهای [[دشمنان]] [[سایه]] میافکند." در سوارکاری و [[تیراندازی]] بینظیرند: "[[خیر الفوارس]]". در رزمگاه نشان شجاعان بر تن دارند و چونان [[یاران]] [[پیامبر]]{{صل}} در [[نبرد]] [[بدر]]، نشانه ویژه بر سر نهادهاند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۴۳ و ۳۱۰.</ref>. | ||
#'''فرمانبری''': یاران مهدی {{ع}}، عاشق مولای خودند و پاکبازان راه او و در انجام دستورهای وی، بر یکدیگر پیشی میگیرند. به فرموده پیامبر {{صل}}: "تلاشگر و کوشا در پیروی از اویند"<ref>عیون اخبار الرضا، صدوق، ج ۱، ص ۶۳.</ref>. [[امام حسن عسکری]] {{ع}} در سخنانی که در آخرین روزهای | #'''[[فرمانبری]]''': [[یاران مهدی]]{{ع}}، [[عاشق]] مولای خودند و پاکبازان راه او و در انجام دستورهای وی، بر یکدیگر پیشی میگیرند. به فرموده [[پیامبر]]{{صل}}: "تلاشگر و کوشا در [[پیروی]] از اویند"<ref>عیون اخبار الرضا، صدوق، ج ۱، ص ۶۳.</ref>. [[امام حسن عسکری]]{{ع}} در سخنانی که در آخرین روزهای [[عمر]]، به [[فرزند]] خود فرموده، از [[یاران]] [[مخلص]] [[مهدی]]{{ع}} یاد کرده و [[فرزند]] را با یاد آن مردان باوفا [[دلداری]] داده است: "...روزی را میبینم که پرچمهای زرد و سفید در کنار [[کعبه]] به اهتزاز درآمده، دستها برای [[بیعت]] تو پی در پی صف کشیدهاند... شمع وجودت را احاطه کردهاند و دستهایشان برای [[بیعت]] با تو، در کنار [[حجر الاسود]] به هم میخورد. قومی به آستانهات گرد آیند که [[خداوند]] آنان را از سرشتی [[پاک]] و ریشهای [[پاکیزه]] و گرانبها [[آفریده]] است... به فرمانهای [[دینی]] فروتناند... سیمایشان به [[نور]] [[فضل]] و کمال آراسته، [[آیین حق]] را میپرستند و از [[اهل حق]] [[پیروی]] میکنند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵.</ref>. | ||
#'''ایثار و مواسات''': دلهایشان را به هم پیوند داده و یار و غمخوار یکدیگرند. گویا یک پدر و مادر آنان را پرورش داده است و دلهای آنان از محبت و خیرخواهی به یکدیگر آکنده است<ref>الزام الناصب، ج ۲، ص ۲۰.</ref>. | #'''[[ایثار]] و [[مواسات]]''': دلهایشان را به هم پیوند داده و [[یار]] و غمخوار یکدیگرند. گویا یک [[پدر]] و [[مادر]] آنان را پرورش داده است و دلهای آنان از [[محبت]] و [[خیرخواهی]] به یکدیگر آکنده است<ref>الزام الناصب، ج ۲، ص ۲۰.</ref>. | ||
#'''زهد و سادهزیستی''': | #'''[[زهد]] و [[سادهزیستی]]''': [[زهد]]، [[زینت]] [[کارگزاران]] [[مهدی]] است. زندگیشان از [[معیشت]] درویشان فراتر نمیرود. نمیتوانند تن به [[آسایش]] و [[شادکامی]] سپارند و از احوال [[مردمان]] [[غافل]] شوند و نام [[مصلح]] [[جهان]] بر خویش نهند؛ چرا که آنکه با عشرتطلبان همسو میشود و [[دل]] در گرو [[آز]] و [[طمع]] میبندد، نمیتواند مروج [[دین]] باشد و کارگزارای [[شایسته]] برای [[حکومت عدل]] و داد"<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ش ۱۱۰.</ref>. | ||
#'''نظم و انضباط''': یاران حضرت دارای نظم و تشکیلاتی مناسب با حکومت جهانیاند و کارها را براساس اصولی محکم و روشن پیش میبرند<ref>چشمبهراه مهدی، ص ۳۸۳.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۶۴.</ref>. | #'''[[نظم]] و [[انضباط]]''': [[یاران]] [[حضرت]] دارای [[نظم]] و تشکیلاتی مناسب با [[حکومت]] جهانیاند و [[کارها]] را براساس اصولی محکم و روشن پیش میبرند<ref>چشمبهراه مهدی، ص ۳۸۳.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۶۴.</ref>. | ||
==پرسش مستقیم== | ==پرسش مستقیم== | ||