حق شکرگزاری: تفاوت میان نسخه‌ها

*بنابراین [[شکر نعمت]] عبارت از [[شناخت]] آن است، [[شناخت]] این که آنچه در دست اوست [[نعمت]] است و معنای [[نعمت]] نیز طبق [[حدیث]] مذکور عبارت است از آنچه که از [[ناحیه]] [[خدا]] به [[انسان]] رسیده باشد.

*گاهی [[شکر]] [[عقلی]] و [[قلبی]] است چنانکه [[گذشت]]، گاهی زبانی است. [[پیامبر گرامی اسلام]] درباره [[شکر زبانی]] می‌فرماید: "کسی که معروفی به سوی او آید، می‌باید تا آن را [[پاداش]] دهد و اگر از این کار فرو ماند، می‌باید تا صاحب معروف را ثنا گوید، پس اگر چنین نکند [[نعمت]] را [[کفران]] کرده است"<ref>الکافی، ج۴، ص۳۳؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۵۷.</ref>.

*توجه به این نکته نیز ضروری است که [[نعمت]] بیشتر، [[مسئولیت]] بیشتری را نیز به دنبال دارد چنانکه [[خداوند]] در میان آفریده‌هایش در تمام [[عوالم]]، به [[انسان]] بیشترین [[نعمت‌ها]] را داده است و در مقابل، [[انسان]] [[مسئولیت]] بیشتری را دارد. در این باره [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرمایند: "اگر [[نعمت]] [[خدا]] بر کسی فراوان و بی‌حساب شود، [[مسئولیت]] او نسبت به نیازمندی‌های [[مردم]] شدت می‌یابد. اگر می‌خواهید که سایۀ [[نعمت]] بر شما ادامه داشته باشد، نیازهای [[مردم]] را برطرف کنید وگرنه [[نعمت]] [[خدا]] را در معرض نابودی قرار می‌دهید..."<ref>الکافی، ج۴، ص۳۷.</ref><ref>[[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|حقوق اهل بیت]]، ص۱۳۳- ۱۳۴.</ref>.