جز
جایگزینی متن - ' بسوی ' به ' بهسوی '
(←منابع) |
جز (جایگزینی متن - ' بسوی ' به ' بهسوی ') |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
درآیات فوق [[خداوند]] [[پیامبر]] را با این اوصاف مخاطب قرارداده است: | درآیات فوق [[خداوند]] [[پیامبر]] را با این اوصاف مخاطب قرارداده است: | ||
# [[عبد]] بودن | # [[عبد]] بودن | ||
#ذکر بودن که به [[نقل]] [[مجمع البیان]] بعضی از [[مفسرین]] گفتهاند چون [[آیه]] قبل مربوط به پیامبراست، پس منظور از ذکر هم [[پیامبر]] است. نه [[قرآن]].<ref>{{متن قرآن|وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}} «در حالی که این (قرآن) جز یادکردی برای جهانیان نیست» سوره قلم، آیه ۵۲. و بعضی گفتهاند: یعنی و نیست محمد{{صل}} مگر شرفی برای خلق هنگامی که ایشان را هدایت کرد | #ذکر بودن که به [[نقل]] [[مجمع البیان]] بعضی از [[مفسرین]] گفتهاند چون [[آیه]] قبل مربوط به پیامبراست، پس منظور از ذکر هم [[پیامبر]] است. نه [[قرآن]].<ref>{{متن قرآن|وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}} «در حالی که این (قرآن) جز یادکردی برای جهانیان نیست» سوره قلم، آیه ۵۲. و بعضی گفتهاند: یعنی و نیست محمد{{صل}} مگر شرفی برای خلق هنگامی که ایشان را هدایت کرد بهسوی صلاح و ایشان را از گمراهی نجات داد، وقتی که نسبت جنون باو دادند و او را توصیف کردند بچیزی که در او نبود، و بعضی گفتهاند: مقصود از ذکر اینست که او آنها را متذکر و متوجه بامر آخرتشان میکند از ثواب و عقاب و وعده و وعید. ترجمه مجمع البیان ج ۲۵ ص ۲۵۰</ref> | ||
#مدثر. | #مدثر. | ||
#مزمل<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۰.</ref>. | #مزمل<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۰.</ref>. | ||