طاغوت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

*۶. [[روایت]] دیگر، صحیحه [[ابی بصیر]] است، [[کلینی]] [[روایت]] کرده است: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: درباره شخصی که میان او و [[برادر]] ایمانی‌اش جدالی درباره حقی رخ داده بود، پس برای [[داوری]] از او خواست که نزد یکی از [[برادران]] ایمانی‌اش بروند، لکن او نپذیرفت، و [[اصرار]] به آن داشت که نزد این قاضیان مرافعه کنند، فرمود: این شخص همانند آنان است که [[خداوند]] فرمود: "نمی‌نگری آنان را که ادّعا می‌کنند به آنچه برتو و بر پیشینیان تو فروفرستاده شده [[ایمان]] دارند درحالی‌که می‌خواهند برای [[داوری]] به [[طاغوت]] مراجعه کنند با آنکه به آنان [[دستور]] داده شده که از [[طاغوت]] [[فرمان]] نبرند"<ref>{{متن حدیث|عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ هَارُونَ بْنِ حَمْزَةَ الْغَنَوِيِّ عَنْ حَرِيزٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: فِي رَجُلٍ كَانَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ أَخٍ لَهُ مُمَارَاةٌ فِي حَقٍّلإ فَدَعَاهُ إِلَى رَجُلٍ مِنْ إِخْوَانِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَهُ فَأَبَى إِلَّا أَنْ يُرَافِعَهُ إِلَى هَؤُلَاءِ كَانَ بِمَنْزِلَةِ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَل: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ}}}}؛ وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۱۱-۱۲، باب ۱، ح۲.</ref>.

*[[سند روایت]] صحیح است و دلالتش بر [[تفسیر]] [[طاغوت]] به [[سلطان]] و حاکمی که بدون [[اذن خدا]] و منصوبین از سوی او، [[حکومت]] و [[قضاوت]] می‌کند روشن است.

*۸. از [[ابوالصباح کنانی]] [[روایت]] می‌کند: از دار و دسته‌ها بپرهیزید، زیرا هر دار و دسته‌ای جز ما [[طاغوت]] است - یا فرمود [[شرک]] است -.<ref>{{متن حدیث|قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ{{ع}}: يَا أَبَا الصَّبَّاحِ إِيَّاكُمْ وَ الْوَلَائِجَ فَإِنَّ كُلَّ وَلِيجَةٍ دُونَنَا فَهِيَ طَاغُوتٌ -أَوْ قَالَ نِدٌّ-}}وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۱۳۳-۱۳۴، باب ۱۰، ح۲۷.</ref>.

*[[راغب اصفهانی]] در تعریف {{متن حدیث|وَلِيجَةٍ}} می‌گوید: "هر آنچه را [[آدمی]] بدون [[شایستگی]] تکیه‌گاه خود قرار دهد"<ref>{{عربی|كل ما يتخذه الإنسان معتمداً عليه و ليس من أهله}}.</ref>