حجت الهی در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

توجه به این نکته ضروری است که قلمرو [[حجت]] بودن [[امام]] تنها به [[شیعیان]] یا [[مسلمانان]] یا حتی [[انسان‌ها]] محدود نمی‌شود، بلکه [[امام]] کسی است که بر تمام آفریدگان، اعم از [[انسان]] و غیر [[انسان]]، [[حجیت]] دارد؛ چنان‌که [[پیامبر خدا]]{{صل}}، خود در [[روایت]] دیگری با عبارت {{متن حدیث|حُجَّةَ اللَّهِ عَلَى بَرِيَّتِهِ}}<ref>شیخ صدوق، الخصال، ج۲، ص۳۰۶؛ علی بن محمد خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۱۸۷-۱۸۹.</ref>، بر این نکته تأکید کرده‌اند. ایشان در [[روایت]] دیگری، آن‌گاه که در [[مقام]] بیان [[نام امامان]] پس از خود بوده‌اند، از [[حضرت مهدی]]{{ع}} با عنوان {{متن حدیث|حُجَّةَ اللَّهِ عَلَى بَرِيَّتِهِ}}، یاد کرده‌اند<ref>علی بن محمد خزاز قمی، کفایة الاثر، ص۱۸۹.</ref>. گفتنی است که [[امامان]] پس از ایشان نیز بر این [[حقیقت]] تأکید کرده‌اند؛ چنان‌که [[امام صادق]]{{ع}} در روایتی، با همین تعبیر از [[امامان شیعه]] یاد کرده‌اند<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۱۳.</ref>. همچنین اما [[هادی]]{{ع}} به هنگام [[زیارت]] [[قبر]] [[پدر]] بزرگوارشان، [[امام جواد]]{{ع}} فرمودند: "خدایا بر [[محمد بن علی]]... حجتت بر هر کسی که بر بالای زمینها و زیر [[خاک]] است، [[درود]] فرست"<ref>جعفر بن محمد بن قولویه قمی، کامل الزیارات، ص۳۰۲؛ شیخ صدوق، من لا یحضر الفقیه، ج۲، ص۶۰۱.</ref>. همچنین ایشان در [[زیارت جامعه کبیره]] نیز با فراز {{متن حدیث|حُجَجاً عَلَى بَرِيَّتِهِ}}<ref>شیخ صدوق، من لا یحضر الفقیه، ص۶۰۹؛ محمد بن حسن طوسی، تهذیب الاحکام، ج۶، ص۹۷.</ref>، از چیستی [[مقام امامت]] [[سخن]] به میان آورده‌اند.

==منابع==