روضه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ')| ' به ')|') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ویرایش غیرنهایی}} | {{ویرایش غیرنهایی}} | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[روضه در حدیث]] | [[روضه در معارف و سیره حسینی]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[روضه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div> | |||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*'''رَوضه:''' یاد کردن از مصیبتهای [[امام حسین]]{{ع}} و [[اهل بیت]] و [[گریستن]] و گریاندن در عزای آنان را "روضه" و روضهخوانی گویند. [[امامان]] ما توصیه کردهاند که به یاد [[شهادت]] و [[مظلومیّت]] [[سیدالشهدا]]{{ع}} [[گریه]] کنیم و مجالس عزا برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. [[عزاداری]] بر [[اهل بیت پیامبر]] از کارهای [[پسندیده]] است و [[ثواب]] بسیار دارد. به کسی که [[نوحه]] و مرثیه میخواند "روضهخوان" گویند. اصل معنای روضه، باغ و بوستان است و چون در قدیم، [[مصیبتهای امام حسین]] و [[حادثه کربلا]] را از روی کتابی به نام "روضة الشهدا" تألیف ملا [[حسین کاشفی]] میخواندند، هر نوع مرثیهخوانی را روضهخوانی و به مجالس [[سوگواری]]، "روضه" گفتهاند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | *'''رَوضه:''' یاد کردن از مصیبتهای [[امام حسین]]{{ع}} و [[اهل بیت]] و [[گریستن]] و گریاندن در عزای آنان را "روضه" و روضهخوانی گویند. [[امامان]] ما توصیه کردهاند که به یاد [[شهادت]] و [[مظلومیّت]] [[سیدالشهدا]]{{ع}} [[گریه]] کنیم و مجالس عزا برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. [[عزاداری]] بر [[اهل بیت پیامبر]] از کارهای [[پسندیده]] است و [[ثواب]] بسیار دارد. به کسی که [[نوحه]] و مرثیه میخواند "روضهخوان" گویند. اصل معنای روضه، باغ و بوستان است و چون در قدیم، [[مصیبتهای امام حسین]] و [[حادثه کربلا]] را از روی کتابی به نام "روضة الشهدا" تألیف ملا [[حسین کاشفی]] میخواندند، هر نوع مرثیهخوانی را روضهخوانی و به مجالس [[سوگواری]]، "روضه" گفتهاند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | ||