زیاد بن خصفه تمیمی: تفاوت میان نسخهها
←زیاد و هیئت حسن نیت نزد معاویه
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
==[[زیاد بن خصفه تمیمی|زیاد]] و [[هیئت]] [[حسن نیت]] نزد [[معاویه]]== | ==[[زیاد بن خصفه تمیمی|زیاد]] و [[هیئت]] [[حسن نیت]] نزد [[معاویه]]== | ||
*[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به [[پیروی]] از [[سنت رسول خدا]]{{صل}} در دوره [[زمامداری]] خود هیچگاه آغازگر [[نبرد]] نبود و در جنگهای [[جمل]] و [[صفین]] و [[نهروان]] تمام تلاش خود را به کار برد تا از طریق [[مذاکره]] و [[اندرز]]، قائله [[جنگ]] را خاموش کند. بر همین اساس [[حضرت]] در [[جنگ صفین]] به هنگام فرا رسیدن ماه [[محرم]] که [[آرامش]] به جبهههای [[جنگ]] بازگشت، هیئتی مرکب از [[عدی بن حاتم]]، [[شبث بن ربعی]]، [[یزید بن قیس ارحبی]] و [[زیاد بن خصفه]] را به عنوان [[هیئت]] [[حسن نیت]] به سوی [[معاویه]] روانه کرد تا با وی [[مذاکره]] کرده و از ادامه [[جنگ]] و [[خونریزی]] جلوگیری کنند. | *[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به [[پیروی]] از [[سنت رسول خدا]]{{صل}} در دوره [[زمامداری]] خود هیچگاه آغازگر [[نبرد]] نبود و در جنگهای [[جمل]] و [[صفین]] و [[نهروان]] تمام تلاش خود را به کار برد تا از طریق [[مذاکره]] و [[اندرز]]، قائله [[جنگ]] را خاموش کند. بر همین اساس [[حضرت]] در [[جنگ صفین]] به هنگام فرا رسیدن ماه [[محرم]] که [[آرامش]] به جبهههای [[جنگ]] بازگشت، هیئتی مرکب از [[عدی بن حاتم]]، [[شبث بن ربعی]]، [[یزید بن قیس ارحبی]] و [[زیاد بن خصفه تمیمی]] را به عنوان [[هیئت]] [[حسن نیت]] به سوی [[معاویه]] روانه کرد تا با وی [[مذاکره]] کرده و از ادامه [[جنگ]] و [[خونریزی]] جلوگیری کنند. | ||
*فرستادگان [[امام]]{{ع}} با [[معاویه]] به گفت و گو پرداختند، اما [[معاویه]] پیشنهاد سفرای [[حضرت]] را رد کرد و [[آتش بس]] را نپذیرفت و علاج کار را در [[شمشیر]] و [[جنگ]] دانست<ref>ر.ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۵؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۳۶۷؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۴، ص۲۰ و وقعة صفین، ص۱۹۷ و ۱۹۹.</ref>. پس از جدایی [[هیئت]] [[حسن نیت]]، [[معاویه]] به قصد [[فریب]]، [[زیاد بن خصفه]] را نزد خود خواند و گفت: ای [[برادر]] [[ربیعه]]، [[علی]] با ما [[قطع رحم]] کرده و پیشوای ما [[عثمان]] را به [[قتل]] رسانده و [[قاتلان]] او را [[پناه]] داده است. من برای استیفای [[حق]] خود و قومم از تو و عشیرهات [[استمداد]] میطلبم و شما را به [[یاری]] میخوانم و با تو [[عهد]] میبندم و [[خدا]] را [[گواه]] میگیرم که اگر [[پیروز]] شدم، [[ولایت]] و استانداری هر یک از دو [[شهر]] بزرگ ([[بصره]] و [[کوفه]]) را که بخواهی به تو واگذارم! | *فرستادگان [[امام]]{{ع}} با [[معاویه]] به گفت و گو پرداختند، اما [[معاویه]] پیشنهاد سفرای [[حضرت]] را رد کرد و [[آتش بس]] را نپذیرفت و علاج کار را در [[شمشیر]] و [[جنگ]] دانست<ref>ر.ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۵؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۳۶۷؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۴، ص۲۰ و وقعة صفین، ص۱۹۷ و ۱۹۹.</ref>. پس از جدایی [[هیئت]] [[حسن نیت]]، [[معاویه]] به قصد [[فریب]]، [[زیاد بن خصفه تمیمی]] را نزد خود خواند و گفت: ای [[برادر]] [[ربیعه]]، [[علی]] با ما [[قطع رحم]] کرده و پیشوای ما [[عثمان]] را به [[قتل]] رسانده و [[قاتلان]] او را [[پناه]] داده است. من برای استیفای [[حق]] خود و قومم از تو و عشیرهات [[استمداد]] میطلبم و شما را به [[یاری]] میخوانم و با تو [[عهد]] میبندم و [[خدا]] را [[گواه]] میگیرم که اگر [[پیروز]] شدم، [[ولایت]] و استانداری هر یک از دو [[شهر]] بزرگ ([[بصره]] و [[کوفه]]) را که بخواهی به تو واگذارم! | ||
*[[زیاد بن خصفه]] این [[مرد]] [[خداشناس]] و با [[ایمان]] پس از شنیدن سخنان [[معاویه]] دانست که او قصد [[خیرخواهی]] ندارد و میخواهد او را از مولایش [[امیر المؤمنین]]{{ع}} جدا کند، لذا بیدرنگ پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] در پاسخ او گفت: "من به [[لطف خدا]] [[راه]] [[حق]] را یافتهام و [[خدا]] را [[سپاس]] گزارم که مرا به [[صراط مستقیم]] رهنمون کرده و بر من [[منت]] [[بصیرت]] نهاده است؛ بنابراین هرگز [[یاور]] مجرمین نخواهم بود". زیاد این سخن را گفت و از جا برخاست و محل [[ملاقات]] را ترک کرد و به اردوگاه خود بازگشت<ref>وقعة صفین، ص۱۹۹ و دیگر مدارک پیشین.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۵۷۲-۵۷۳.</ref> | *[[زیاد بن خصفه تمیمی]] این [[مرد]] [[خداشناس]] و با [[ایمان]] پس از شنیدن سخنان [[معاویه]] دانست که او قصد [[خیرخواهی]] ندارد و میخواهد او را از مولایش [[امیر المؤمنین]]{{ع}} جدا کند، لذا بیدرنگ پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] در پاسخ او گفت: "من به [[لطف خدا]] [[راه]] [[حق]] را یافتهام و [[خدا]] را [[سپاس]] گزارم که مرا به [[صراط مستقیم]] رهنمون کرده و بر من [[منت]] [[بصیرت]] نهاده است؛ بنابراین هرگز [[یاور]] مجرمین نخواهم بود". [[زیاد بن خصفه تمیمی|زیاد]] این سخن را گفت و از جا برخاست و محل [[ملاقات]] را ترک کرد و به اردوگاه خود بازگشت<ref>وقعة صفین، ص۱۹۹ و دیگر مدارک پیشین.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۵۷۲-۵۷۳.</ref> | ||
==[[زیاد بن خصفه]] در [[جنگ نهروان]]== | ==[[زیاد بن خصفه]] در [[جنگ نهروان]]== | ||