لعن در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[لعن (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>

<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">

==مقدمه==

منظور کلیه نفرین‌هایی است که با لفظ [[لعن]] آمده و از سوی [[خداوند]] در [[حق]] کسانی شده که به گونه‌ای [[پیامبر]] را [[اذیت]] و [[آزار]] داده و یا [[ستمگری]] کرده‌اند. در لغت، [[لعن]] راندن و دور کردن است. {{عربی|لعنه لعنا: طَرَدهُ و اَبعَدَهَ عن الخیر}} است. این [[لعن]] [[اشتباه]] نشود، [[دشنام]] دادن نیست. نوعی [[دعا]] و درخواست دور شدن از [[رحمت خدا]] است. [[دشنام]] نوعی ابراز [[دشمنی]] است، اما [[لعن]] بیان نوعی [[تأسف]] از از دور شدن از [[خدا]] است. در مفردات گفته: [[لعن]] به معنای طرد و دور کردن از روی [[غضب]] است. منظور از [[لعن]]: {{عربی|مطرود مُبعدٌ عَن رَحمَة الله}}، دوری از [[رحمت الهی]] است. کسی که در طریق [[حق]] قرار نمی‌گیرد، از [[فیض الهی]] [[محروم]] می‌شود. [[خدا]] یا بنده‌ای از [[خدا]] می‌خواهد که دور از [[رحمت]] شود. لذا گاهی از [[لعنت]] به عنوان [[جزا]] یاد شده است: {{متن قرآن|جَزَاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ}}<ref>«کیفر آنان لعنت خداوند و فرشتگان و همه مردم بر آنهاست» سوره آل عمران، آیه ۸۷.</ref> البته این [[لعنت]] اثری به بار می‌آورد: از [[خدا]] در [[دنیا]] دور شدن از [[حق]] و در [[آخرت]] [[عذاب]] است و یا در [[دنیا]] [[انقطاع]] از قبول [[رحمت]] و [[توفیق]] خداست، در نتیجه [[یار]] و [[یاوری]] نخواهد داشت که به او کمک کند و تنها خواهد ماند: {{متن قرآن|وَمَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيرًا}}<ref>«آنانند که خداوند لعنتشان کرده است و برای هر کس که خداوند او را لعنت کند هرگز یاوری نخواهی یافت» سوره نساء، آیه ۵۲.</ref> چنین افرادی اگر دچار [[لعنت]] شدند، به مکانتی منحط تنزل می‌یابند: {{متن قرآن|مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولَئِكَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضَلُّ عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ}}<ref>«کسانی که خداوند آنان را لعنت کرده و بر آنها خشم گرفته است و برخی از آنان را بوزینه و خوک گردانیده و (کسانی که) طاغوت را پرستیده‌اند، آنان در جایگاه (از همه) بدتر و از راه میانه گم گشته‌ترند» سوره مائده، آیه ۶۰.</ref>. و البته این [[لعنت]] بی‌وجه نیست و در برابر [[اعراض]] از [[حق]] با [[آگاهی]] و [[سوء]] [[اختیار]] است: {{متن قرآن|بَلْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ}}<ref>«بلکه خداوند آنان را برای کفرشان لعنت کرده است» سوره بقره، آیه ۸۸.</ref>.