←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
#'''ارزش [[قناعت]]:''' [[قناعت]] نزد [[امام]] [[جایگاه]] ویژهای دارد تا آنجا که [[قناعت]] را گونهای [[پادشاهی]] میداند و در [[تفسیر]] [[آیه]] ۹۷ [[سوره نمل]]، مقصود از حیات [[طیبه]] را [[قناعت]] برمیشمارد و میفرماید: [[قناعت]]، گونهای [[پادشاهی]] است...<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۹: {{متن حدیث|كَفَى بِالْقَنَاعَةِ مُلْكا}}</ref>. از اینرو [[قناعت]] را ثروتی بیپایان برمیشمرد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۷۵: {{متن حدیث| الْقَنَاعَةُ مَالٌ لَا يَنْفَد}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 98.</ref>. | #'''ارزش [[قناعت]]:''' [[قناعت]] نزد [[امام]] [[جایگاه]] ویژهای دارد تا آنجا که [[قناعت]] را گونهای [[پادشاهی]] میداند و در [[تفسیر]] [[آیه]] ۹۷ [[سوره نمل]]، مقصود از حیات [[طیبه]] را [[قناعت]] برمیشمارد و میفرماید: [[قناعت]]، گونهای [[پادشاهی]] است...<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۹: {{متن حدیث|كَفَى بِالْقَنَاعَةِ مُلْكا}}</ref>. از اینرو [[قناعت]] را ثروتی بیپایان برمیشمرد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۷۵: {{متن حدیث| الْقَنَاعَةُ مَالٌ لَا يَنْفَد}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 98.</ref>. | ||
#'''ارزش [[نیکوکاری]]:''' [[امام]] {{ع}} بر انجام کار نیک تأکید میورزد و مردمان را از کوچکشماری کارهای نیک پرهیز میدهد، در حالیکه اندک کار نیک، باز امری بزرگ تلقی میشود. از اینرو سفارش میکند که هرگز دیگری را در کار نیک از خود [[برتر]] و دارای [[اولویت]] نشمارید<ref>نهج البلاغه، حکمت ٤٢٢: {{متن حدیث|افْعَلُوا الْخَيْرَ وَ لَا تَحْقِرُوا مِنْهُ شَيْئاً، فَإِنَّ صَغِيرَهُ كَبِيرٌ وَ قَلِيلَهُ كَثِيرٌ؛ وَ لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ إِنَّ أَحَداً أَوْلَى بِفِعْلِ الْخَيْرِ مِنِّي، فَيَكُونَ وَ اللَّهِ كَذَلِكَ؛ إِنَّ لِلْخَيْرِ وَ الشَّرِّ أَهْلًا، فَمَهْمَا تَرَكْتُمُوهُ مِنْهُمَا، كَفَاكُمُوهُ أَهْلُهُ}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 99.</ref>. | #'''ارزش [[نیکوکاری]]:''' [[امام]] {{ع}} بر انجام کار نیک تأکید میورزد و مردمان را از کوچکشماری کارهای نیک پرهیز میدهد، در حالیکه اندک کار نیک، باز امری بزرگ تلقی میشود. از اینرو سفارش میکند که هرگز دیگری را در کار نیک از خود [[برتر]] و دارای [[اولویت]] نشمارید<ref>نهج البلاغه، حکمت ٤٢٢: {{متن حدیث|افْعَلُوا الْخَيْرَ وَ لَا تَحْقِرُوا مِنْهُ شَيْئاً، فَإِنَّ صَغِيرَهُ كَبِيرٌ وَ قَلِيلَهُ كَثِيرٌ؛ وَ لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ إِنَّ أَحَداً أَوْلَى بِفِعْلِ الْخَيْرِ مِنِّي، فَيَكُونَ وَ اللَّهِ كَذَلِكَ؛ إِنَّ لِلْخَيْرِ وَ الشَّرِّ أَهْلًا، فَمَهْمَا تَرَكْتُمُوهُ مِنْهُمَا، كَفَاكُمُوهُ أَهْلُهُ}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 99.</ref>. | ||
#'''ارزشهای انسانی:''' [[امام]] {{ع}} در بیان [[کلام]] خویش به مواردی اشاره کردهاند که میتوان آنها را در زمره ارزشهای انسانی دانست. از آن جمله است: [[اسلام]] آوردن از روی میل و رغبت، [[هجرت]] از دیار برای [[رضا]] و فرمانبری امر [[خدا]]، رضامندی از [[خداوند]]، [[جهاد]] و [[تلاش]] در [[راه خدا]]<ref>نهج البلاغه، حکمت | #'''ارزشهای انسانی:''' [[امام]] {{ع}} در بیان [[کلام]] خویش به مواردی اشاره کردهاند که میتوان آنها را در زمره ارزشهای انسانی دانست. از آن جمله است: [[اسلام]] آوردن از روی میل و رغبت، [[هجرت]] از دیار برای [[رضا]] و فرمانبری امر [[خدا]]، رضامندی از [[خداوند]]، [[جهاد]] و [[تلاش]] در [[راه خدا]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ٤٣: {{متن حدیث|يَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابَ بْنَ الْأَرَتِّ، فَلَقَدْ أَسْلَمَ رَاغِباً وَ هَاجَرَ طَائِعاً وَ قَنِعَ بِالْكَفَافِ وَ رَضِيَ عَنِ اللَّهِ وَ عَاشَ مُجَاهِداً}}</ref>، فراگیری کار مفید و انجام درست و بهینه آن<ref>نهج البلاغه، حکمت ۷۸</ref>، تنها به [[خدا]] دلبستگی داشتن، [[ترس]] از [[گناه]] خویش، جمله "نمیدانم" در پاسخ سؤالی که از آن [[آگاه]] نیستی، آموختن هر آنچه نمیدانی، [[صبر]] و [[شکیبایی]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ٨٢: {{متن حدیث|أُوصِيكُمْ بِخَمْسٍ لَوْ ضَرَبْتُمْ إِلَيْهَا آبَاطَ الْإِبِلِ لَكَانَتْ لِذَلِكَ أَهْلًا: لَا يَرْجُوَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَّا رَبَّهُ؛ وَ لَا يَخَافَنَّ إِلَّا ذَنْبَهُ؛ وَ لَا يَسْتَحِيَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِذَا سُئِلَ عَمَّا لَا يَعْلَمُ أَنْ يَقُولَ لَا أَعْلَمُ؛ وَ لَا يَسْتَحِيَنَّ أَحَدٌ إِذَا لَمْ يَعْلَمِ الشَّيْءَ أَنْ يَتَعَلَّمَهُ؛ وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ، فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ، وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ، وَ لَا [خَيْرَ] فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 99.</ref>. | ||
#'''ارزشهای [[اخلاقی]]:''' [[امام]] {{ع}} در [[نهج البلاغه]] به ارزشهای [[اخلاقی]] توجه خاص داشته که به برخی از آنها در مداخل دیگر پرداخته شده است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 99.</ref>. | #'''ارزشهای [[اخلاقی]]:''' [[امام]] {{ع}} در [[نهج البلاغه]] به ارزشهای [[اخلاقی]] توجه خاص داشته که به برخی از آنها در مداخل دیگر پرداخته شده است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 99.</ref>. | ||