ابن قیس همدانی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (جایگزینی متن - '{{یادآوری پانویس}}' به '')
خط ۵۵: خط ۵۵:


==حضور سعید در ماجرای [[حکمیت]]==
==حضور سعید در ماجرای [[حکمیت]]==
*پس از آن‌که [[ابوموسی]] از جانب [[حضرت علی]]{{ع}} در [[اجتماعی]] که با [[عمرو عاص]] از جانب [[معاویه]] برای اجرای [[حکمیت]] داشت و [[فریب]] او را خورد و [[حکمیت]] به زیان [[امام]]{{ع}} به پایان رسید<ref>تفصیل این اجتماع را در شرح حال «شریح بن هانی» در همین اثر ملاحظه نمایید.</ref>. برخی از حاضرین در [[اجتماع]] [[حکمت]] از جمله [[شریح بن هانی]] که [[سرپرستی]] چهارصد نفر همراه [[ابوموسی]] را داشت، شدیداً به [[ابوموسی]] و [[عمرو عاص]] [[اعتراض]] کرد و با تازیانه‌اش [[عمرو عاص]] را شلاق زد و درگیری بین هانی و پسر [[عمرو عاص ]] واقع شد که هانی بعدها گفت: ای کاش [[عمرو عاص]] را به جای تازیانه با [[شمشیر]] می‌زدم<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۷۰؛ وقعة صفین، ص۵۴۶ و شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۵۵.</ref>.
*پس از آن‌که [[ابوموسی]] از جانب [[حضرت علی]]{{ع}} در [[اجتماعی]] که با [[عمرو عاص]] از جانب [[معاویه]] برای اجرای [[حکمیت]] داشت و [[فریب]] او را خورد و [[حکمیت]] به زیان [[امام]]{{ع}} به پایان رسید. برخی از حاضرین در [[اجتماع]] [[حکمت]] از جمله [[شریح بن هانی]] که [[سرپرستی]] چهارصد نفر همراه [[ابوموسی]] را داشت، شدیداً به [[ابوموسی]] و [[عمرو عاص]] [[اعتراض]] کرد و با تازیانه‌اش [[عمرو عاص]] را شلاق زد و درگیری بین هانی و پسر [[عمرو عاص ]] واقع شد که هانی بعدها گفت: ای کاش [[عمرو عاص]] را به جای تازیانه با [[شمشیر]] می‌زدم<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۷۰؛ وقعة صفین، ص۵۴۶ و شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۵۵.</ref>.
*در این هنگام [[سعید بن قیس]] پس از [[عبدالله بن عباس]]، سخنانی ایراد کرد که حکایت از عمق تأثر و [[اندوه]] او داشت و خطاب به [[ابوموسی]] و [[عمرو عاص]] گفت: به [[خدا]] [[سوگند]]، شما دو نفر اگر بر [[هدایت]] هم متفق شده بودید، چیزی بر آنچه که هم اکنون بر آن معتقدیم، نمی‌افزودید و [[پیروی]] از [[گمراهی]] شما هم بر ما لازم نیست، و شما به همان چیزی برگشتید که از آغاز به آن [[رجوع]] کرده بودید، و ما امروز هم بر همان عقیده‌ایم که دیروز بودیم<ref>وقعة صفین، ص۵۴۷ و شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۵۷.</ref>.
*در این هنگام [[سعید بن قیس]] پس از [[عبدالله بن عباس]]، سخنانی ایراد کرد که حکایت از عمق تأثر و [[اندوه]] او داشت و خطاب به [[ابوموسی]] و [[عمرو عاص]] گفت: به [[خدا]] [[سوگند]]، شما دو نفر اگر بر [[هدایت]] هم متفق شده بودید، چیزی بر آنچه که هم اکنون بر آن معتقدیم، نمی‌افزودید و [[پیروی]] از [[گمراهی]] شما هم بر ما لازم نیست، و شما به همان چیزی برگشتید که از آغاز به آن [[رجوع]] کرده بودید، و ما امروز هم بر همان عقیده‌ایم که دیروز بودیم<ref>وقعة صفین، ص۵۴۷ و شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۵۷.</ref>.
*هنگامی که [[امیرمؤمنان]]{{ع}} از این خبر [[آگاهی]] یافت، سخت [[اندوهگین]] شد و مدتی [[سکوت]] کرد. سپس [[خطبه]] مفصلی ایراد فرمود<ref>ر.ک: نهج البلاغه، خطبه ۳۵.</ref>.
*هنگامی که [[امیرمؤمنان]]{{ع}} از این خبر [[آگاهی]] یافت، سخت [[اندوهگین]] شد و مدتی [[سکوت]] کرد. سپس [[خطبه]] مفصلی ایراد فرمود<ref>ر.ک: نهج البلاغه، خطبه ۳۵.</ref>.
۱۱۵٬۲۵۷

ویرایش