دع در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

دفع<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۲۵۷.</ref>، دور کردن با [[قهر]] و [[زور]]، راندن (طرد)<ref> ابن‌منظور، لسان العرب، ج۸، ص۸۵.</ref>، با شدت و [[قهر]] از خود راندن<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۲، ص۸.</ref>.

با توجه به سنت‌های [[جاهلی]] مبنی بر [[محرومیت]] [[زن]] از [[ارث]] و [[قیمومیت]] بزرگان [[خانواده]] بر [[اموال]] [[یتیمان]] که معمولاً منجر به [[غصب]] و تصاحب آن می‌شد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۴، ص۱۵۱.</ref>، قشر عظیمی از [[کودکان]] و [[نوجوانان]] در [[جوامع]] [[جاهلی]] که [[پدران]] خود را در جنگ‌های بی‌شمار و طولانی میان [[قبایل]] مختلف از دست داده بودند، طبقه [[یتیمان]] را تشکیل می‌دادند. وجود این طبقه در [[جامعه]] از آسیب‌های جدی [[اجتماعی]] و [[فرهنگی]] آن دوره به شمار می‌رفت. [[اسلام]] برای تأمین این طبقه سفارش‌های [[اخلاقی]] و [[اوامر]] [[شرعی]] بسیاری نموده است. از [[وظایف]] [[حکومت اسلامی]] تأمین مخارج آنها از طریق [[مالیات‌های اسلامی]] ([[صدقه]]، [[زکات]]، [[خمس]] و...) می‌باشد.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۲۷۹-۲۸۰.</ref>

* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]

[[رده: مدخل]]

[[رده: دع]]