برید: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}

برید، در ابتدا به [[منزل]] و کاروانسرایی که میان دو مرکز چاپار قرار داشت گفته می‌شد<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج۳، ص۴۶۸۲؛ صبح الاعشی، ج۱، ص۱۱۴ و ج۱۴، ص۳۶۶؛ معجم البلدان، ص۳۵؛ مکاتیب الرسول، ج۲، ص۶۱۵.</ref> و در اصطلاح، عبارت بود از جاسوس [[خلیفه]] یا [[امیر]] که [[اخبار]] در زمینۀ [[کارگزاران]] و امور جاری [[جامعه]] را به وی می‌رسانید<ref>تاریخ التمدن الاسلامی، ج۲، ص۲۳۰.</ref>. تصدّی [[مقام]] برید، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار و از [[مشاغل]] معتبر به شمار می‌آمد. [[حکام]]، اغلب برید را از میان افراد [[موثق]] [[انتخاب]] می‌کردند؛ برای مثال: کسری، برید را از میان فرزندانش [[اختیار]] می‌کرد. در میان [[حاکمان]] [[جامعۀ اسلامی]] "[[معاویة بن ابی‌سفیان]]" نخستین کسی بود که برای خود برید برگزید. [[هدف]] وی سرعت بخشیدن به ارسال [[اخبار]] و [[اوامر]] [[خلیفه]] به [[کارگزاران]] خود در [[مصر]]، [[عراق]] و [[فارس]] بود. از میان خلفای [[اسلامی]]، [[خلفای عباسی]] به این امر اهتمام زیادی می‌ورزیدند<ref> تاریخ التمدن الاسلامی، ج۲، ص۲۳۰؛ صبح الاعشی، ج۱۴، ص۳۶۷.</ref>. برید به مرور، گسترش یافت و عنوان جاسوس [[خلیفه]] بر عمال و سایر [[رجال]] [[حکومتی]] به خود گرفت<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۵۷.</ref>.

== منابع ==

{{منابع}}

#[[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]

{{پایان منابع}}