←پانویس
برچسب: جایگزین شد |
(←پانویس) |
||
| (۲۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = فضایل اخلاقی | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = [[کمال در معارف مهدویت]] | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
«کمال» در مقابل «نقص»، معنی دیگری دارد. یک شیء که از نظر اجزاء تمام است و از این نظر نقصی ندارد ولی بالقوّه میتواند چیز دیگری بشود، یعنی میتواند متحوّل بشود از مرتبهای و درجهای به مرتبه و [[درجه]] بالاتری، مادامی که آن مراتب را طی نکرده به آن میگوییم “ناقص”؛ وقتی که مراتب ممکن را طی میکند به آن میگوییم “کامل”. پس “تمام” در مقایسه با اجزاء است و کمال در مقایسه با مراتب و درجات<ref>فلسفه تاریخ، ج۱، ص۲۴۹.</ref>. در جایی گفته میشود که یک [[استعداد]] طبیعی در یک شیء وجود داشته باشد و این استعداد، امکان این را که به فعلیّت برسد دارا باشد. این امر بالقوّه وقتی که به صورت طبیعی به حال بالفعل در میآید - یعنی در [[طبیعت]] شیء باشد و به مرحله فعلیت برسد - هر مرحله فعلیّت نسبت به مرحله امکان قبلی کمال است چون همان است که به مرحله وجود و [[واقعیت]] میرسد، یعنی قبل از این به صورت بطون و به طور مضمر و ضمن در شیء وجود دارد. [و در این مرحله به فعلیت میرسد]<ref>فلسفه تاریخ، ج۱، ص۲۵۱.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۶۷۰.</ref> | |||
=== کمال مطلق === | |||
یعنی همه چیز به سوی [[خداوند]] در حرکت است<ref>فلسفه تاریخ، ج۱، ص۳۴۷.</ref>. معنی کمال مطلق و [[علم مطلق]] و [[قدرت]] و [[اراده]] مطلقه این است که محدود و مشروط به چیزی نیست و مستلزم [[بینیازی]] خداوند است<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۹۶.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۶۷۰.</ref> | |||
{{ | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:1100662.jpg|22px]] [[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|'''فرهنگ مطهر''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | |||
{{سعادت}} | |||
{{ | |||
[[رده: | [[رده:فضایل اخلاقی]] | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||