اثبات مرجعیت دینی اهل بیت در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

===[[دلایل روایی]]===

# '''[[حدیث ثقلین]]''': از جمله احادیثی که بر [[مرجعیت دینی اهل بیت]]{{ع}} و [[حجیت سنت]] آنان دلالت دارد، [[حدیث ثقلین]] است. [[حدیثی]] که [[مورد اتفاق]] همۀ [[مذاهب اسلامی]] ـ اعم از [[شیعی]] و [[سنی]] ـ با هر [[مذهب]] و [[گرایش]] [[فقهی]] و [[سیاسی]] است و هر یک به‌گونه‌ای به این [[حدیث]] [[تمسک]] می‌‌کنند<ref>ر.ک: رضوانی؛ علی اصغر، مرجعیت دینی اهل بیت و پاسخ به شبهات، ص۱۱۸.</ref>. در این [[حدیث]] [[رسول اکرم]]{{صل}} فرمودند: {{متن حدیث|إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی فَإِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ}}<ref>"میان شما دو چیز سنگین و گران‏بها مى ‏گذارم، اگر بدان چنگ زنید هرگز پس از من گمراه نشوید: قرآن و عترت من أهل بیتم و این دو از هم جدا نشوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند"؛ کمال الدین، ج۱، ص ۲۳۴؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج ۱، ص ۱۸۵ و ۱۸۶ و....</ref>.<ref>ر.ک: رفیعی، محسن؛ شریفی، معصومه؛ مبانی مرجعیت علمی اهل بیت رسول خدا از دیدگاه اهل سنت؛ اندیشه تقریب؛ تابستان ۱۳۹۰؛ ص ۲۷. </ref> با نگاهی گذرا به [[حدیث]] شریف‌ ثقلین‌، چند نکته را می‌توان دریافت:

## [[رسول خدا]] ({{صل}}) به دسـتور‌ خداوند‌ [[متعال]]، [[قرآن]] و [[سنّت]] را [[مرجع]] فکری‌ و تشریعی‌ برای‌ [[جامعۀ اسلامی]]  قرار‌ داد و از آنجا‌ که‌ این مرجعیّت به ضمانت اجرایی نیاز داشت، [[اهل بیت]] خویش را [[حافظ]] و [[امین]] [[قرآن]] و [[سنّت]] خویش‌ و مرجع‌ برای‌ [[هدایت]] [[امّت]] قرار داد.

##از گفتار رسول‌ خدا‌ {{صل}} مبنی بر اینکه «[[قرآن و عترت]]، هرگز از یکدیگر جدا نمی‌شوند تا در [[حوض]] بر من وارد شوند»، دو نکتۀ اساسی را می‌توان فهمید: