اعتزال: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
جز (جایگزینی متن - '{{یادآوری پانویس}}' به '') |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*اعتزال، [[عزلتگزینی]] یا [[گوشهگیری]]، ملکهای است که [[انسان]] بهواسطه آن، [[توان]] آن را مییابد که به تنهایی و در انزوای از [[مردم]] [[زندگی]] کند؛ از اینرو اگر در زندان یا در بیابانی به تنهایی بهسر بَرد، این تنهایی و خلوت نمیتواند او را از خود و از [[خداوند متعال]] غافل سازد. | *اعتزال، [[عزلتگزینی]]، [[انزوا]]، یا [[گوشهگیری]]، ملکهای است که [[انسان]] بهواسطه آن، [[توان]] آن را مییابد که به تنهایی و در انزوای از [[مردم]] [[زندگی]] کند؛ از اینرو اگر در زندان یا در بیابانی به تنهایی بهسر بَرد، این تنهایی و خلوت نمیتواند او را از خود و از [[خداوند متعال]] غافل سازد. | ||
*این [[فضیلت]] بزرگ بهسختی [[محبوب]] [[اولیاء الهی]] بوده، بهگونهای که بهدست آوردن مدارج کمال تنها با تحصیل آن فراهم میآید، تا آنجا که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} از [[مردمان]] دوری جست، به غار حراء [[پناه]] برد و خلوت گزید تا [[وحی]] را از جانب [[خداوند متعال]] دریافت نمود؛ نیز چون [[خداوند]] [[اراده]] فرمود که دختر [[معصوم]] آن [[حضرت]] را به ایشان ببخشاید، [[چهل]] روز گوشه گرفت آنگاه از غذای بهشتی خورد، و [[همسر]] خویش [[حضرت خدیجه]]{{س}} را [[ملاقات]] فرمود، تا [[نور]] [[حضرت زهرا]]{{س}} از ایشان به وجود [[مبارک]] [[حضرت خدیجه]] انتقال یافت. | *این [[فضیلت]] بزرگ بهسختی [[محبوب]] [[اولیاء الهی]] بوده، بهگونهای که بهدست آوردن مدارج کمال تنها با تحصیل آن فراهم میآید، تا آنجا که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} از [[مردمان]] دوری جست، به غار حراء [[پناه]] برد و خلوت گزید تا [[وحی]] را از جانب [[خداوند متعال]] دریافت نمود؛ نیز چون [[خداوند]] [[اراده]] فرمود که دختر [[معصوم]] آن [[حضرت]] را به ایشان ببخشاید، [[چهل]] روز گوشه گرفت آنگاه از غذای بهشتی خورد، و [[همسر]] خویش [[حضرت خدیجه]]{{س}} را [[ملاقات]] فرمود، تا [[نور]] [[حضرت زهرا]]{{س}} از ایشان به وجود [[مبارک]] [[حضرت خدیجه]] انتقال یافت. | ||
*نیز میدانیم که هیچ اثر علمیای، از هیچ دانشمندی پدید نیامده، مگر آنکه پیدایش آن در گرو گوشهگیری آن دانشمند بوده است. از اینرو میتوان گفت که اگر اتّصاف به این [[فضیلت]] بزرگ نبود، این آثار کرامند که امروزه مایه افتخار [[مسلمانان]] است، هرگز پدید نمیآمد. خلوتگزینیهای [[شیخ مفید]]، [[شیخ طوسی]]، خواجه نصیرالدّین، محقّق اول و دوّم، [[علامه حلی]]، [[شهید]] اوّل و دوّم، [[شیخ]] [[انصاری]]، [[صدرالمتألّهین]]، جناب [[شیخ]] الرّئیس، [[صاحب]] جواهر و امثال آنان- که [[رحمت]] [[خداوند]] بر آنان [[باد]]! -، ایشان را موفّق داشت که به [[نشر علم]] و [[ترویج]] آن پرداخته، کتابخانهای [[عظیم]] از [[میراث]] [[علمی]] [[مسلمین]] را فراهم آورند<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۴، ص ۴۷۲.</ref>. | *نیز میدانیم که هیچ اثر علمیای، از هیچ دانشمندی پدید نیامده، مگر آنکه پیدایش آن در گرو گوشهگیری آن دانشمند بوده است. از اینرو میتوان گفت که اگر اتّصاف به این [[فضیلت]] بزرگ نبود، این آثار کرامند که امروزه مایه افتخار [[مسلمانان]] است، هرگز پدید نمیآمد. خلوتگزینیهای [[شیخ مفید]]، [[شیخ طوسی]]، خواجه نصیرالدّین، محقّق اول و دوّم، [[علامه حلی]]، [[شهید]] اوّل و دوّم، [[شیخ]] [[انصاری]]، [[صدرالمتألّهین]]، جناب [[شیخ]] الرّئیس، [[صاحب]] جواهر و امثال آنان- که [[رحمت]] [[خداوند]] بر آنان [[باد]]! -، ایشان را موفّق داشت که به [[نشر علم]] و [[ترویج]] آن پرداخته، کتابخانهای [[عظیم]] از [[میراث]] [[علمی]] [[مسلمین]] را فراهم آورند<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۴، ص ۴۷۲.</ref>. | ||