عاشورا و انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

نام‌گذاری برخی از عملیات نیز با [[الهام]] از [[نهضت عاشورا]] بود. عملیات [[محرّم]]، [[مسلم بن عقیل]]، [[عاشورا]]، [[ثارالله]]، کربلای ۱ تا ۱۰ و... از این نمونه هاست. رمز عملیات نیز گاهی از [[اسامی]] [[مبارک]] حماسه‌سازان [[کربلا]] بود که [[رزمندگان]]، [[شوری]] [[عاشورایی]] پدید می‌آورد، همچون: یا [[حسین]] [[فرماندهی]]، یا [[اباالفضل]] العباس، یا [[زینب]]، یا [[اباعبدالله الحسین]]، همین که [[رزمندگان]] خود را در مسیر [[اهداف]] [[عاشورا]] می‌دیدند، [[شور]] می‌گرفتند و همین که خانواده‌های آنان به جبهۀ [[حسینی]] سرباز می‌فرستادند، [[صبور]] و [[مقاوم]] می‌شدند، [[شهیدان]] [[جبهه‌ها]] را مسافران بازگشته از [[کربلا]] می‌دانستند (این گل پرپر از کجا آمده؟ از [[سفر]] کرب و [[بلا]] آمده) و عزیمت به [[جبهه]] را حرکت به سوی [[حرم حسینی]] می‌دیدند (گرفته‌ایم [[جان]] به کف و به [[کربلا]] می‌رویم، پیش به سوی [[حرم حسینی]]) جانبازان بی‌دست را، اقتداکنندگان به [[قمر]] [[بنی هاشم]] می‌دانستند و [[مادران]] و [[خواهران]] و [[دختران]] [[شهدا]] را درس آموخته از [[زینب]] و سکینه{{س}} می‌‌یافتند و [[مادر]] چند [[شهید]] را به "[[ام البنین]]"[[تشبیه]] می‌کردند و در [[حمایت]] از [[رهبری]] [[انقلاب]] و [[اطاعت]] [[فرمان]] [[جهاد]] او، [[شعار]] "ما [[اهل کوفه]] نیستیم [[حسین]] تن‌ها بماند" سر می‌دادند. شب‌های حمله، با [[نوحه‌خوانی]] و [[سینه‌زنی]] و [[عزاداری]] برای [[امام حسین]]{{ع}} روحیّه می‌گرفتند.