سلام: تفاوت میان نسخه‌ها

*معمول ترین و بیشترین تأکیدی که در [[زیارتنامه‌ها]] به چشم می‌خورد، [[سلام دادن]] به [[امام]]{{ع}} و [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} یا شخصیتی است که [[زیارت]] می‌شود. سلام، [[شعار]] [[اسلام]] و نشان ویژه [[امت]] محمدی است و تحیت و درودی است که خاصّ [[آیین]] [[توحید]] می‌باشد: {{عربی|«السّلام تحیّه لملتنا»}}<ref> میزان الحکمه، ج۴، ص ۵۳۴، به نقل از بحارالأنوار، از امام صادق{{ع}}.</ref>  [[مسلمان]]، هنگام ورود به یک [[خانه]]، شعارش سلام است<ref>نور، ۲۷.</ref>  و اگر کسی در [[خانه]] نبود، باید بر خود سلام داد، که این سلام، درودی از سوی خداست «تحیهٌ من عِنْدِ [[الله]]»<ref>نور، ۶۱</ref>  و چون [[خداوند]] و فرشتگانش بر [[پیامبر]]، [[درود]] می‌فرستند، [[مؤمنان]] هم موظّف و مأمورند که بر آن [[حضرت]] [[صلوات]] و سلام بفرستند<ref>احزاب، ۵۶.</ref>  [[آیات]] دیگر [[قرآن]]، سرشار از این تحیت و [[درود]] است. سلام بر [[مؤمنان]]<ref>انعام، ۵۴.</ref>، سلام بر [[بهشتیان]]<ref>اعراف، ۴۶.</ref>، سلام بر [[مؤمنان]] [[پاکی]] که به [[بهشت]] می‌روند و [[اجر]] صبرشان سلام [[الهی]] است<ref>رعد، ۲۴.</ref>، سلام بر [[بندگان]] [[برگزیده خدا]]<ref> نمل، آیه ۵۹.</ref> و نیز سلام بر [[نوح]]، سلام بر [[ابراهیم]]، سلام بر [[موسی]] و [[هارون]]، سلام بر [[الیاسین]]، سلام بر [[مرسلین]] و دیگر [[سلام‌ها]] در [[کتاب خداوند]] مطرح است، و سلام، [[نام خداوند]] است<ref>حشر، آیه ۲۳.</ref> سلام، [[ابراز دوستی]] و [[خیرخواهی]] و طلب [[سلامتی]] و رمز [[محبت]] و علاقه و پیوند و چراغ سبز آشنایی است و نشان دهنده پیوند بین [[زائر]] و مزور و [[ارتباط]] [[ایمانی]] و [[فکری]] میان آن دو است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۸۹-۲۹۳.</ref>.

*حضور بر [[مزار]] [[امام]]، و [[سلام دادن]]، نوعی [[شعار]] به نفع [[جبهه]] [[حق]] است که در [[وجود امام]]، تجلّی یافته و نوعی تقویت جناح [[ایمان]] و هبستگی با خط [[پاکی]] و تقواست. در [[زیارتنامه‌ها]]، سلام بر [[فرشتگان مقرّب]] [[پروردگار]]، سلام بر [[انبیای بزرگ]] [[الهی]]، سلام بر [[ملائکه]] موکّل از سوی [[خداوند]] بر مشاهد شریفه، سلام بر [[آدم]] و [[نوح]] و [[ابراهیم]] و.. [[رسولان]] دیگر داده می‌شود. این، علاوه بر [[اعتقاد]] به وجود پیوند و ربط، میان [[خدا]] [[انبیا]] و [[اوصیا]]- [[فرشتگان]] اعلام [[ارتباط]] بین [[مسلمان]] [[زائر]] با این [[جهان]] [[ملکوت]] و بیان [[همبستگی]] عملی با این جریان [[حق]] [[تاریخی]] و اسوه‌یابی و [[الگوگیری]] از آنان است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۸۹-۲۹۳.</ref>.

*در [[زیارت‌ها]]، [[زائر]]، گاهی سلام خویش را نثار [[امام]] [[شهید]] و [[حجت]] [[پروردگار]] می‌کند، گاهی هم سلام [[خدا]] و [[رسول]] و [[اولیا]] و [[فرشتگان]] را به عنوان تحیت، تقدیم می‌دارد. جمله "[[السلام]] علیک" در خطاب به شخصیت‌های مورد [[زیارت]]، فراوان به چشم می‌خورد و به دنبالِ این جمله، اوصاف و [[فضایل]] و [[مناقب]] و برجستگی‌های آن شخص مطرح می‌شود. سلام، بهانه‌ای است برای [[ستایش]] [[مقامات]] بلند [[امام]] و [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}}، سلام، تیتر و سرفصل اشاره به شایستگی‌های آن بزرگان است. در پی این تکیه [[کلام]]، که ترجیع بند منشور عمیق [[زیارتنامه‌ها]] محسوب می‌شود، یک [[دنیا]] [[معارف]] [[دین]] و [[تاریخ]] [[زندگی]] و [[کمالات]] [[روحی]] و فضیلت‌های معروف و شناخته شده [[ائمه]]{{ع}} ذکر می‌شود. سلام گفتن و [[درود]] و تحیت فرستادن بر چنین وجودهای [[ارزشمند]] و اسوه‌ای، [[زائر]] را هم در این خط و مدافع این [[ارزش‌ها]] قرار می‌دهد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۸۹-۲۹۳.</ref>.

*وقتی در [[زیارتنامه‌ها]]، از [[ائمه]]{{ع}} به عنوانِ: [[دوستان]] ویژه [[خدا]] و برگزیدگان [[بندگان]] او و [[یاران]] [[خالص]] [[پروردگار]] و کانون [[معرفت]] و [[محبت خدا]] و [[دعوت]] کنندگان به [[حق]] و [[اطاعت]] کنندگان [[مخلص]] [[امر و نهی]] [[الهی]] و... [[ستایش]] می‌شود، و به آنان به عنوان [[متقین]] بزرگ، سروران [[پاک]]، دریچه‌های [[ایمان]]، امانتداران [[خدا]]، و چراغ‌های فروزان در ظلمت‌ها و مشعل‌های [[هدایت]] و پرچم‌های [[راستی]] و [[پناه]] [[مردم]] و نمونه والا و حجج [[پروردگار]] و... سلام داده می‌شود<ref>اشاره به فقراتی از زیارت جامعه کبیره.</ref> [[عشق]] به این اوصاف و کشش به سوی این [[فضایل]]، در [[دل]] و [[جان]] [[زائر]] هم پدید می‌آید و پیوند او با [[ائمه]]{{ع}}، در این رابطه‌ها مستحکم می‌شود. اینگونه [[سلام‌ها]]، نشانه علقه درونی و [[گرایش]] [[باطنی]] و توجه به این ارزش‌هاست و نوعی اعلام هبستگی و پیوند و [[ولایت]]<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۸۹-۲۹۳.</ref>.