پرده‌پوشی: تفاوت میان نسخه‌ها

پرده‌پوشی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۵۶

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ، ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'ہ' به 'ه'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۳۱

ویرایش

@@ خط ۱۱: / خط ۱۱: @@
 ==مقدمه==
 معادل این واژه در لغت [[عرب]] کلمه “سَتر” است که به معنی پوشاندن، [[پنهان]] کردن، محافظت کردن و [[چشم پوشی]] کردن است. سِتر نیز به معنی پرده و [[پوشش]] به کار می‌رود<ref>فرهنگ معاصر عربی به فارسی.</ref>. یکی از [[نام‌های خداوند]] [[متعال]] سَتّار است. یعنی او بر روی [[بدی‌ها]] و [[گناهان]] بندگانش پرده می‌افکند و آنان را رسوا نمی‌سازد. این صفت در [[انسان‌ها]] نیز [[پسندیده]] است زیرا افشای [[عیوب]] و گناهان باعث [[بی‌تفاوتی]] شده و حساسیت نسبت به آلودگی‌ها را کم می‌کند. وانگهی غالب انسان‌ها [[مبتلا]] به [[عیب]] یا خطایی هستند و همان‌طور که [[دوست]] نمی‌داریم کسی ما را رسوا کند خود نیز نسبت به دیگران باید چنین باشیم. از [[امام علی]]{{ع}} [[نقل]] شده است: «کسی که بداند در خودش چیست (عیب‌های خود را بداند) عیب برادرش را بپوشاند»<ref>گفتار امیرالمؤمنین علی{{ع}}، ج۲، ص۱۰۷۹.</ref>.
-[[امام سجاد]]{{ع}} فراوان از پردہ‌پوشی و ستاریت [[پروردگار]] [[سخن]] گفته است: {{متن حدیث|يَا إِلَهِي فَلَكَ الْحَمْدُ فَكَمْ مِنْ عَائِبَةٍ سَتَرْتَهَا عَلَيَ‏ فَلَمْ‏ تَفْضَحْنِي}}<ref>نیایش شانزدهم.</ref>؛ «ای [[خداوند]] من، [[حمد]] باد تو را؛ بسا پرده بر عیب‌های من کشیده‌ای و رسوایم نساخته‌ای. و نیز می‌گوید: ای خداوند، حمد باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی... در [[نهان]] بدی‌ها کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای»<ref>نیایش سی‌و‌چهارم.</ref>. هم چنین: «بار خدایا... تو به پوشیدن [[گناه]] نزدیک‌تری تا به افشا کردن»<ref>نیایش چهل‌وهفتم.</ref>.
+[[امام سجاد]]{{ع}} فراوان از پرده‌پوشی و ستاریت [[پروردگار]] [[سخن]] گفته است: {{متن حدیث|يَا إِلَهِي فَلَكَ الْحَمْدُ فَكَمْ مِنْ عَائِبَةٍ سَتَرْتَهَا عَلَيَ‏ فَلَمْ‏ تَفْضَحْنِي}}<ref>نیایش شانزدهم.</ref>؛ «ای [[خداوند]] من، [[حمد]] باد تو را؛ بسا پرده بر عیب‌های من کشیده‌ای و رسوایم نساخته‌ای. و نیز می‌گوید: ای خداوند، حمد باد تو را که گناهان را می‌دانی و می‌پوشانی... در [[نهان]] بدی‌ها کرده‌ایم و حال آنکه تو کسی را بر بدی‌های ما [[راه]] ننموده‌ای»<ref>نیایش سی‌و‌چهارم.</ref>. هم چنین: «بار خدایا... تو به پوشیدن [[گناه]] نزدیک‌تری تا به افشا کردن»<ref>نیایش چهل‌وهفتم.</ref>.
 همان‌طور که گفته شد [[مؤمنان]] هم باید نسبت به یکدیگر عیب‌پوش باشند. امام سجاد{{ع}} در این مورد عرضه می‌دارد: «بار خدایا، از درگاه تو پوزش می‌طلبم... اگر بر عیب مؤمنی [[آگاه]] شده‌ام و آن را نپوشیده باشم»<ref>نیایش سی‌و‌هشتم.</ref>. وی در [[دعا]] برای [[همسایگان]] و دوستانش چنین خصلتی را درخواست می‌نماید: «بار خدایا، همسایگان و [[دوستان]] مرا [[یاری]] ده که [[سنت]] تو بر پای دارند و رهنمودهای نیکوی تو را فرا گیرند: در... نهان داشتن اسرارشان و پوشیدن عیب‌هایشان»<ref>نیایش بیست‌و‌ششم.</ref>.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۹۴، چاپ نهم؛ فرهنگ معاصر عربی به فارسی، آذرتاش آذرنوش، نشر نی، تهران، ۱۳۷۹، چاپ اول؛ گفتار امیرالمؤمنین علی{{ع}}، ترجمه غررالحکم، سیدحسین شیخ الاسلامی، ج۲، انتشارات انصاریان، قم، ۱۳۷۹، چاپ پنجم.</ref>.<ref>[[فضل‌الله خالقیان|خالقیان، فضل‌الله]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «پرده‌پوشی»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۱۲۸.</ref>