پرش به محتوا

ذلت در معارف دعا و زیارات: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد)
 
 
(۱۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{مدخل مرتبط
{{امامت}}
| موضوع مرتبط = ذلت
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| عنوان مدخل  = ذلت
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ذلت]]''' است. "'''[[ذلت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| مداخل مرتبط = [[ذلت در قرآن]] - [[ذلت در معارف دعا و زیارات]] - [[ذلت در معارف و سیره سجادی]] - [[ذلت در فقه سیاسی]]
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| پرسش مرتبط  =  
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ذلت در قرآن]] | [[ذلت در حدیث]] | [[ذلت در اخلاق اسلامی]] | [[ذلت در معارف دعا و زیارات]] | [[ذلت در معارف و سیره سجادی]] | [[ذلت در معارف و سیره رضوی]]</div>
}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ذلت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
== مقدمه ==
ذُلّ و ذِلّت هر دو به معنی کوچکی، [[خواری]] و ضدعزّت است. [[قرآن کریم]] درباره [[عزت]] [[خدای متعال]] توصیفات مکرّر و متعددی دارد؛ از جمله: {{متن قرآن|فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا}}<ref>«عزّت همگی از آن خداوند است» سوره فاطر، آیه ۱۰.</ref>؛ {{متن قرآن|وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ}}<ref>«و بگو سپاس خداوند را که نه فرزندی گزیده است و نه او را در فرمانروایی انبازی و نه او را از سر زبونی، سرپرستی است و او را چنان که باید بزرگ می‌دار!» سوره اسراء، آیه ۱۱۱.</ref>.
ذُلّ و ذِلّت هر دو به معنی کوچکی، [[خواری]] و ضدعزّت است. [[قرآن کریم]] درباره [[عزت]] [[خدای متعال]] توصیفات مکرّر و متعددی دارد؛ از جمله: {{متن قرآن|فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا}}<ref>«عزّت همگی از آن خداوند است» سوره فاطر، آیه ۱۰.</ref>؛ {{متن قرآن|وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ}}<ref>«و بگو سپاس خداوند را که نه فرزندی گزیده است و نه او را در فرمانروایی انبازی و نه او را از سر زبونی، سرپرستی است و او را چنان که باید بزرگ می‌دار!» سوره اسراء، آیه ۱۱۱.</ref>.
خدای متعال بر همه چیز توانا و [[عزیز]] است و همه‌چیز و همه دشواری‌ها در مقابل [[قدرت]] او [[ضعیف]] و [[ذلیل]] است‌. [[امام سجاد]]{{ع}} بیان می‌دارد: {{متن حدیث|ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ‏ الصِّعَابُ}}<ref>دعای ۷.</ref>؛ به قدرت تو دشواری‌ها رام و هموار گردد.
خدای متعال بر همه چیز توانا و [[عزیز]] است و همه‌چیز و همه دشواری‌ها در مقابل [[قدرت]] او [[ضعیف]] و [[ذلیل]] است‌. [[امام سجاد]] {{ع}} بیان می‌دارد: {{متن حدیث|ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ‏ الصِّعَابُ}}<ref>دعای ۷.</ref>؛ به قدرت تو دشواری‌ها رام و هموار گردد.


[[ذلت]] در برابر [[عظمت]] و [[قدرت خداوند]] [[پسندیده]] است. امام سجاد{{ع}} از خدای متعال [[خضوع]] و [[مذلّت]] در پیشگاهش را خواستار است: {{متن حدیث|وَ أَعِنَّا فِي‏ نَهَارِهِ‏ عَلَى‏ صِيَامِهِ‏، وَ فِي لَيْلِهِ عَلَى الصَّلَاةِ وَ التَّضَرُّعِ إِلَيْكَ، وَ الْخُشُوعِ لَكَ، وَ الذِّلَّةِ بَيْنَ يَدَيْكَ}}<ref>دعای ۴۴.</ref>؛ «ما را [[یاری]] ده که روزهایش ([[ماه رمضان]]) را [[روزه]] بداریم و [[شب]] هایش را به [[تضرع]] و [[خشوع]] و [[مذلت]] در پیشگاه تو به [[سحر]] رسانیم».
[[ذلت]] در برابر [[عظمت]] و [[قدرت خداوند]] [[پسندیده]] است. امام سجاد {{ع}} از خدای متعال [[خضوع]] و [[مذلّت]] در پیشگاهش را خواستار است: {{متن حدیث|وَ أَعِنَّا فِي‏ نَهَارِهِ‏ عَلَى‏ صِيَامِهِ‏، وَ فِي لَيْلِهِ عَلَى الصَّلَاةِ وَ التَّضَرُّعِ إِلَيْكَ، وَ الْخُشُوعِ لَكَ، وَ الذِّلَّةِ بَيْنَ يَدَيْكَ}}<ref>دعای ۴۴.</ref>؛ «ما را [[یاری]] ده که روزهایش ([[ماه رمضان]]) را [[روزه]] بداریم و [[شب]] هایش را به [[تضرع]] و [[خشوع]] و [[مذلت]] در پیشگاه تو به [[سحر]] رسانیم».
امام سجاد{{ع}} به ما می‌آموزد که اگر کسی از غیر [[خدا]] [[طلب]] [[عزّت]] کند جز [[ذلّت]] و خواری نصیبش نشود<ref>نیایش بیست‌وهشتم.</ref>. و از خدا می‌طلبد که به سبب [[ارتباط]] با او وی را از ذلّت رهانیده و عزیز گرداند<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref> و البته عزّت در بین [[مردم]] نباید چنان باشد که [[انسان]] ذلّت خویش در نزد خدا را فراموش نماید: «بار خدایا، مرا در برابر خود ذلیل گردان و در نزد بندگانت عزیز دار. چون با تو [[خلوت]] کنم فروتنی‌ام بخش و در میان [[بندگان]] خود سرافراز دار»<ref>نیایش چهل‌وهفتم.</ref>.
امام سجاد {{ع}} به ما می‌آموزد که اگر کسی از غیر [[خدا]] [[طلب]] [[عزّت]] کند جز [[ذلّت]] و خواری نصیبش نشود<ref>نیایش بیست‌وهشتم.</ref>. و از خدا می‌طلبد که به سبب [[ارتباط]] با او وی را از ذلّت رهانیده و عزیز گرداند<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref> و البته عزّت در بین [[مردم]] نباید چنان باشد که [[انسان]] ذلّت خویش در نزد خدا را فراموش نماید: «بار خدایا، مرا در برابر خود ذلیل گردان و در نزد بندگانت عزیز دار. چون با تو [[خلوت]] کنم فروتنی‌ام بخش و در میان [[بندگان]] خود سرافراز دار»<ref>نیایش چهل‌وهفتم.</ref>.


اما ذلّت در برابر غیر خدا [[ناپسند]] است. [[امام]] عرضه می‌دارد: «ای خدا مرا از ذلت و [[رنج]] در [[پناه]] خود دار»<ref>نیایش چهل‌وهفتم.</ref>. از نظر [[امام سجاد]]{{ع}} [[تجاوز]] از حدود [[گناه]]، نیاز، [[استعانت]] از دیگران هنگام [[اضطرار]]، [[تضرع]] در مقابل دیگران هنگام [[بی‌نوایی]] و یا [[ترس]]، و وامداری از جمله [[علل]] [[ذلت]] و [[خواری]] است: «بار خدایا من چون [[پیروی از هوای نفس]] را از حد گذرانیده‌ام آفریده‌ای ذلیلم»<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>. مرا میازمای که به هنگام اضطرار از جز تو [[یاری]] جویم و به هنگام [[بینوایی]] به پیشگاه جز تو [[خاضع]] شوم و به هنگام ترس در برابر جز تویی تضرع کنم تا مستحق [[خذلان]] و منع و [[اعراض]] گردم<ref>نیایش بیستم.</ref>. از تو زنهار می‌خواهم [[ذلّت]] وامداری در این [[جهان]] و از تبعات و عواقب آن پس از [[مرگ]]<ref>نیایش سی‌ام.</ref>.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «ذلت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۴۰.</ref>
اما ذلّت در برابر غیر خدا [[ناپسند]] است. [[امام]] عرضه می‌دارد: «ای خدا مرا از ذلت و [[رنج]] در [[پناه]] خود دار»<ref>نیایش چهل‌وهفتم.</ref>. از نظر [[امام سجاد]] {{ع}} [[تجاوز]] از حدود [[گناه]]، نیاز، [[استعانت]] از دیگران هنگام [[اضطرار]]، [[تضرع]] در مقابل دیگران هنگام [[بی‌نوایی]] و یا [[ترس]]، و وامداری از جمله [[علل]] [[ذلت]] و [[خواری]] است: «بار خدایا من چون [[پیروی از هوای نفس]] را از حد گذرانیده‌ام آفریده‌ای ذلیلم»<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>. مرا میازمای که به هنگام اضطرار از جز تو [[یاری]] جویم و به هنگام [[بینوایی]] به پیشگاه جز تو [[خاضع]] شوم و به هنگام ترس در برابر جز تویی تضرع کنم تا مستحق [[خذلان]] و منع و [[اعراض]] گردم<ref>نیایش بیستم.</ref>. از تو زنهار می‌خواهم [[ذلّت]] وامداری در این [[جهان]] و از تبعات و عواقب آن پس از [[مرگ]]<ref>نیایش سی‌ام.</ref>.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قاموس قرآن، سیدعلی‌اکبر قرشی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۱، چاپ ششم؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «ذلت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۴۰.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== منابع ==
 
{{منابع}}
==منابع==
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «ذلت»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «ذلت»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{پانویس2}}
{{پانویس}}


[[رده:ذلت در معارف دعا و زیارات]]
[[رده:ذلت]]
[[رده:مدخل]]
۱۳۳٬۹۶۰

ویرایش