آسانی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

*مشتقات گوناگون یُسر در [[قرآن]] ۴۴ بار آمده<ref>المعجم المفهرس، ص ۸۷۹، «یسر».</ref> که اغلب به همین معنا به کار رفته است. مفهوم آسانی را در [[قرآن کریم]] می‌توان در قالب واژه‌هایی مانند [[تخفیف]]، هیّن، وسع، [[عفو]]، [[رفق]]، [[رحمت]]، [[مغفرت]] و اِنظار جُست. از [[نفی]] [[اثم]]، حرج، جناح، تثریب، [[إصر]]، اطاقة، ضیق و [[مشقّت]] نیز مفهوم آسانی استفاده می‌شود؛ چنان که توجّه به مجموعه این واژه‌ها در [[آیات]] می‌تواند گستره مفهومی آن را در [[قرآن]] بنمایاند. مفهوم آسانی در مجموعه ساختار [[معرفت دینی]] تجلّی دارد؛ از قبیل آسانی تصرّفات [[خدا]] در [[نظام تکوین]] در [[دنیا]] و [[آخرت]]، آسان شدن [[کارها]] به دست [[خداوند]]، [[آسان‌گیری]] در [[تشریع احکام]] [[دینی]] و [[دستور]] به [[آسان‌گیری]] در [[روابط]] [[دینی]] و [[اجتماعی]]. گستره این مفهوم در [[تشریع احکام]] تا جایی است که می‌توان‌گفت بنای [[شریعت]] بر [[آسان‌گیری]] است.<ref>[[محمد حسن زمانی|زمانی، محمد حسن]]، [[آسانی (مقاله)|مقاله «آسانی»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>

*از برخی مصادیق آسانی به [[تساهل]] و [[تسامح]] نیز تعبیر شده است که شاید این اصطلاح برگرفته از [[روایات]] متعدّدی از [[پیامبراکرم]]{{صل}} است که من به [[شریعت]] [[سهله]] سمحه برانگیخته شده‌ام<ref>وسائل، ج ۲۰، ص ۱۰۶؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۳۱۹و۳۴۶؛ الکافی، ج ۵، ص ۴۹۴.</ref>؛ بر همین اساس، برخی از [[فقیهان]] در استنباطات [[احکام فقهی]]، بارها به سهلة و سمحة بودن [[شریعت]] استناد کرده‌اند<ref>جواهرالکلام، ج ۷، ص ۳۴۲ و ج ۲۹، ص ۲۷؛ عوائدالایام، ص۱۷۳؛ القواعدالفقهیه، ج ۱، ص ۲۴۹.</ref>؛ البتّه [[قرآن]] برای آسانی، حدود و مرزهایی قائل شده است.<ref>[[محمد حسن زمانی|زمانی، محمد حسن]]، [[آسانی (مقاله)|مقاله «آسانی»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>