استکبار در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

استکبار، گاه از [[فرد]] یا گروه یا جامعه‌ای نسبت به دیگر افراد، گروهها و [[جوامع]] ضعیف سر می‌زند که همان [[طلب]] [[سیطره]] و بزرگی کردن بر دیگران است؛ مانند: {{متن قرآن|إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«بی‌گمان فرعون در زمین (مصر) گردنکشی ورزید و مردم آنجا را دسته‌دسته کرد. دسته‌ای از آنان را به ناتوانی می‌کشاند، پسرانشان را سر می‌برید و زنانشان را زنده وا می‌نهاد، به یقین او از تبهکاران بود» سوره قصص، آیه ۴.</ref>، {{متن قرآن|وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ إِلَيْنَا لَا يُرْجَعُونَ}}<ref>«و او و سپاهیانش در آن سرزمین به ناراستی گردنکشی ورزیدند و پنداشتند که به سوی ما بازگردانده نمی‌شوند» سوره قصص، آیه ۳۹.</ref> این [[آیات]] درباره [[رفتار]] مستکبرانه [[فرعون]] و لشکریانش با مردمی است که در محدوده [[فرمانروایی]] وی [[زندگی]] می‌کرده‌اند و گاه این پدیده شوم در [[ارتباط]] با فرمانهای [[الهی]] و [[عبادت]] [[خداوند]] بروز می‌کند.