|
|
| خط ۱۳: |
خط ۱۳: |
|
| |
|
| ==زبیر بعد از [[وفات رسول خدا]] در زمان [[سه خلیفه]] ([[ابوبکر]]، [[عمر]] و [[عثمان]])== | | ==زبیر بعد از [[وفات رسول خدا]] در زمان [[سه خلیفه]] ([[ابوبکر]]، [[عمر]] و [[عثمان]])== |
| زبیر بعد از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} ابتدا از [[بیعت با ابوبکر]] سرباز زد، اما سرانجام با [[ابوبکر]] [[بیعت]] کرد و در دوره خلافتش مورد توجه و [[مشورت]] [[ابوبکر]] بود و در [[جنگ]] [[یرموک]] شرکت کرد. هر چند در ابتدا در زمره [[یاران خاص]] و اولیه [[امام علی]]{{ع}} نیز بود بهطوری که بنابر بعضی از اقوال در [[دفن]] [[حضرت فاطمه]]{{س}} شرکت داشت، که این نشان نزدیک بودن او به [[علی]]{{ع}} بود.
| |
|
| |
| در زمان [[عمر]] میان او و [[عمر]] [[ناخشنودی]] دوجانبه بود، هر چند از طرف او برای [[فتح]] [[مصر]] همراه [[دوازده]] هزار نفر شرکت کرد. در تشکیل [[شورای شش نفره]]، [[عمر]] برای اینکه [[فضل]] [[علی]]{{ع}} را مخدوش سازد افرادی را همتراز او قرار داد که از آن جمله زبیر بود و اگرچه نسبت به [[علی]]{{ع}} ابراز [[حمایت]] کرد ولی [[شورا]] نقطه عطفی شد برای اینکه او خود را همتراز [[علی]]{{ع}} بشمارد.
| |
|
| |
| در زمان [[عثمان]] [[تسامح]] و [[گشادهدستی]] [[عثمان]] کار را به آنجا کشاند که زبیر به ثروتهای افسانهای دست یافت و مجموع ثروتش ۵۲ میلیون درهم شد. او هنگام [[مرگ]] پنجاه هزار [[دینار]]، یک هزار اسب و یک هزار [[غلام]] و [[کنیز]] داشت. اما چون [[عثمان]] [[خانواده]] خود را در انتصابات به [[مقامات]] عالی و اختصاص به ثروتهای بادآورده بر افرادی چون زبیر مقدم میداشت و از آنجا که او عهدهدار [[مقام]] و منصبی در زمان [[عثمان]] نبود و از کسانی بود که سودای [[خلافت]] در سر میپروراند، از [[خلافت]] [[عثمان]] [[خرسند]] نبود، لذا به شورشیانی که علیه [[عثمان]] [[قیام]] کرده بودند، کمک کرد و در [[حقیقت]] خواهان [[قتل عثمان]] بود. [[روایات]] متعددی در دست است که همگی بهطور صریح و غیر صریح به نقش اصحابی مانند [[طلحه]] و زبیر و [[عایشه]] در [[هدایت]] و [[ترغیب]] معترضان به [[شورش]] و در نهایت [[قتل عثمان]] دلالت کامل دارد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 435- 440.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==زبیر در زمان [[خلافت امام علی]]{{ع}}== | | ==زبیر در زمان [[خلافت امام علی]]{{ع}}== |
