بصیر: تفاوت میان نسخه‌ها

*از صفات ثبوتی مشهور [[خداوند]] است که [[قرآن کریم]] افزون بر پنجاه بار به صراحت از آن یاد کرده است.[[بینایی]] [[خداوند]] به واسطه اندام [[بینایی]] نیست؛ بلکه به صفت [[علم الهی]] است. بنابراین، بصیر یعنی [[دانا]] به آنچه دیدنی است<ref>تلخیص المحصل‌، ۲۸۷ و ۲۸۸.</ref>. [[خداوند]] نه تنها دیدنی‌های آشکار را می‌بیند، بلکه دیدنی‌های [[پنهان]] نیز از [[بینایی]] او بیرون نیستند<ref>علم الیقین‌، ۱/ ۱۲۰.</ref>. این صفت [[خداوند]]، تأثیری ژرف بر [[بندگان]] دارد. اگر بنده‌ای بداند که [[خداوند]] در همه حال او را می‌بیند، در برابر [[گناهان]] و [[زشتی‌ها]] خویشتنداری می‌کند و می‌کوشد تا ظاهر و [[باطن]] خویش را از آنچه در دیده [[الهی]] ناخوش است، بپیراید. بنده‌ای را نیز که به این [[مقام]] می‌رسد، "بصیر" می‌نامند. از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[نقل]] است که [[خدا]] را چونان [[بندگی]] کنید که گویی او را می‌بینید و اگر شما او را نمی‌بینید، او شما را می‌بیند<ref>وسائل الشیعة، ۴/ ۶۷۸؛ علم الیقین‌، ۱/ ۱۲۰.</ref>. موضوع "بصیر" را در [[علم کلام]]، [[فلسفه]]، عرفان و [[تفسیر]] بررسی می‌کنند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 159.</ref>.