جستاری در مسئله علم غیب (مقاله): تفاوت میان نسخه‌ها

* در چکیده مقاله آمده است: «[[غیب]] در لغت به معنای هر امر پنهان از [[انسان]] است و در اصطلاح به هر آنچه که در دسترس [[حس]] و [[عقل]] [[آدمی]] نیست،‌ گفته می‌شود. [[قرآن کریم]] در مقابل مفهوم [[غیب]]،‌ مفهوم [[شهادت]] را آورده است و همان معنای اصطلاحی را مراعات کرده است. به لحاظ [[عقلی]] امکان دست‌یابی [[بشر]] به [[امور غیبی]] امری ممکن است و عملاً هم برخی [[امور غیبی]] هستند که امکان رسیدن به آنها وجود دارد که اطلاع از حوادث گذشته از جمله آنهاست،‌ اما برخی [[امور غیبی]] همچون ذات [[الهی]] هرگز در دسترس [[آدمی]] قرار نمی‌گیرد. [[انسان]] از طریق [[فرشته]]، [[وحی]] و [[الهام]] می‌تواند به [[امور غیبی]] دست یابد؛ بنابر [[آیات قرآن کریم]]،‌ [[علم غیب]] به طور مطلق و استقلالی از آن خداست؛ اما [[خداوند]] برخی [[بندگان]] خود را از این [[علم]] بهره‌مند کرده است؛ مطابق با [[آیات]] و [[روایات]]، [[پیامبران]]، [[فرشتگان]] و اولیاء‌ [[الهی]] از جمله [[امامان]]،‌ از بهره‌مندان از [[علم غیب]] هستند»<ref name=p1></ref>.