دجال: تفاوت میان نسخه‌ها

دجال (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۲:۳۲

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'پنهان' به 'پنهان'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۷۸۹

ویرایش

@@ خط ۱۲: / خط ۱۲: @@
 ==مقدمه==
 *[[خروج دجال]] در [[حدیث‌ها]] و [[متون دینی]] [[شیعه]] و [[سنّی]]، از [[نشانه‌های ظهور]] شمرده شده است. در روایت‌هایی، [[مردم]] را از گرفتار شدن در دام‌های او هشدار داده‌اند و برای او ویژگی‌هایی آمده است. او در سال [[قحطی]] و [[سختی]]، [[خروج]] خواهد کرد. یک چشم در وسط پیشانی‌اش دارد که چون [[ستاره]] صبح درخشنده باشد و با صدای خود به آواز بلند به گونه‌ای که همه آفریدگان میان [[شرق]] و [[غرب]]، صدایش را بشنوند، ندا میدهد که به سوی من آیید که منم خدایی که همه چیز را [[آفریده]] است. در روز نخست، هفتاد هزار نفر از ساحران [[جن]] و [[انس]] و [[ابلیس]] پیرامون او گرد می‌آیند. تمام خوردنی و نوشیدنی‌ها با او خواهد بود... پس بر الاغ سوار می‌شود و شیطان‌ها با آلت‌های [[لهو]] و موسیقی با وی همراه میشوند. [[زنا]] و لواط و دیگر [[محرمات]] را [[حلال]] می‌کند، به گونه‌ای که انواع [[فسق]] و [[فجور]] و بی‌عفتی، [[زمین]] را مسخّر می‌کند. کسی که [[عیسی بن مریم]] پشت سر وی [[نماز]] خواهد خواند، او را از میان خواهد برد<ref>کفایة المهتدی، ص۶۶۹ (به اختصار).</ref>.
-*در میان دو چشم وی نوشته شده که او [[کافر]] است و هر کس که از عمل [[دجال]] بیزار باشد، آن را می‌خواند <ref>سنن ترمذی، ج۴، ص۱۰۱، ح۲۲۴۲.</ref>. سرعتش چون سرعت [[باران]] در هوای توفانی است. به سوی قومی می‌آید و آنها را به خود [[دعوت]] می‌کند که آنها او را [[تکذیب]] می‌کنند. [[دجال]] باز می‌گردد و [[اموال]] آن [[قوم]] از میان می‌رود و صبح می‌کنند، در حالی که هیچ [[مالی]] ندارند. پس دوباره به سوی آن [[قوم]] می‌آید. آن [[قوم]] او را [[تصدیق]] می‌کنند و به او می‌پیوندند. به [[آسمان]] [[امر]] می‌کند [[باران]] بباراند و به [[زمین]] امر می‌کند گیاه برویاند، به امرش، خرابه، گنج‌های [[پنهان]] خود را ظاهر می‌کند...<ref>سنن ترمذی، ج۴، ص۱۰۴، ح۲۲۴۷.</ref>.
+*در میان دو چشم وی نوشته شده که او [[کافر]] است و هر کس که از عمل [[دجال]] بیزار باشد، آن را می‌خواند <ref>سنن ترمذی، ج۴، ص۱۰۱، ح۲۲۴۲.</ref>. سرعتش چون سرعت [[باران]] در هوای توفانی است. به سوی قومی می‌آید و آنها را به خود [[دعوت]] می‌کند که آنها او را [[تکذیب]] می‌کنند. [[دجال]] باز می‌گردد و [[اموال]] آن [[قوم]] از میان می‌رود و صبح می‌کنند، در حالی که هیچ [[مالی]] ندارند. پس دوباره به سوی آن [[قوم]] می‌آید. آن [[قوم]] او را [[تصدیق]] می‌کنند و به او می‌پیوندند. به [[آسمان]] [[امر]] می‌کند [[باران]] بباراند و به [[زمین]] امر می‌کند گیاه برویاند، به امرش، خرابه، گنج‌های پنهان خود را ظاهر می‌کند...<ref>سنن ترمذی، ج۴، ص۱۰۴، ح۲۲۴۷.</ref>.
 *در اینجا باید به دو نکته توجه کنیم:
 #بیشتر مطالب و صفت‌هایی که درباره [[دجال]] آورده شده، مربوط به [[مصادر اهل سنت]] است و در مصادر اولیه [[شیعه]] جز مطلب اندکی به چشم نمی‌خورد، ولی حدیث‌های [[نقل]] شده در مصادر [[عامه]] و در [[وصف]] [[دجال]] از حد شمارش فزون است<ref>تاریخ الغیبة الکبری، ص۵۱۱.</ref>.