بنی جذیمه: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۰۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۰
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۸: خط ۸:


==مقدمه==
==مقدمه==
[[بنی‌‌جَذیمة بن عامر بن عبد منات]] با واسطه چند [[نسل]] [[نسب]] به [[کنانة بن خزیمه]] می‌‌برد. [[برادران]] جذیمه که هر یک وابستگانی دارند عبارت‌‌اند از: مبذول، [[عوف]]، قُصَین و قَین (قعن).<ref>المقتضب، ص ۸۳؛ انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۱۳۵.</ref> [[ابن حزم]] به جای دو [[فرد]] اخیر از مَعْن و [[قمر]] <ref>جمهرة انساب العرب، ص ۱۸۷.</ref> نام [[برده]] که شاید تصحیف همان دو ‌‌نام پیشین باشد.
[[نسب]] آنان به [[کنانة بن خزیمه]] از [[نسل]] [[جذیمة بن عامر بن عبدمنات]] می‌رسد. آنان در نزدیکی [[مکه]] در غُمَیْصاء، در [[ناحیه]] یَلَمْلَم بوده و [[بت]] [[هبل]] را [[پرستش]] می‌کردند.


[[فرزندان]] جذیمه که هر یک تیره‌‌ای به شمار می‌‌آیند عبارت‌اند از: [[مالک]] که دارای جمعیت بسیار بود، اقرم و [[عمرو]].<ref>المقتضب، ص ۸۳.</ref> فرزندان مالک عبارت‌‌اند از [[عبدالله بن مالک]] که [[خالد بن ولید]] از ایشان [[انتقام]] گرفت، و [[هبیرة بن مالک]] که در میان [[بنی کنانه]] دارای بیشترین شتر بوده و بالطبع از [[راه]] گله‌داری، از توان و بنیه [[اقتصادی]] مناسبی برخوردار بوده است.<ref>المقتضب، ص ۸۳.</ref> از جمله فرزندان اقرم نیز، [[مُساحق بن اقرم]] است که در شمار تیره‌‌های مطرح [[بنی جذیمه]] بود.<ref>انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۱۳۶؛ جمهرة انساب العرب، ص ۱۸۷.</ref> [[قبایل]] دیگری نیز وجود دارد که با بنی جذیمه تنها در نام اشتراک دارند، زیرا شماری از آنان از قبایل [[قحطانی]] و یمنی‌‌اند؛ مانند [[بنی جذیمة بن‌‌ سعد]].<ref>نسب معد و الیمن الکبیر، ج ۱، ص ۲۹۳؛ معجم قبائل العرب، ج ۱، ص ۱۷۶.</ref> نام این [[قبیله]] در برخی منابع به ویژه کتب [[تفسیری]] به جای جذیمه، خزیمه آمده که [[اشتباه]] است. این اشتباه افزون بر یکسانی در صورت نوشتاری قدیم این دو کلمه می‌‌توانست ناشی از اشتباه شدن جذیمه با جد اعلای خود "[[خزیمة بن مدرکه]]" بوده باشد.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی جذیمه (مقاله)|مقاله «بنی جذیمه»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>.
از رخدادهای دوران [[جاهلی]] درگیری این [[قبیله]] با [[قریش]] بود که با جبران خسارت توسط سران قبیله [[صلح]] در میان آنان برقرار شد؛ اما [[قریشیان]] [[منتظر]] [[انتقام]] بودند تا اینکه بعد از [[اسلام]] زمانی که [[پیامبر]]{{صل}} [[خالد بن ولید]] را به سوی [[بنی‌جذیمه]] برای [[دعوت به اسلام]] فرستاد، خالد بن ولید با [[نامردی]] و به قصد انتقام آنان را [[اسیر]] کرده و کشت. پیامبر{{صل}} از این ماجرا [[برائت]] جسته و [[امام علی]]{{ع}} را برای جبران به سوی بنی‌جذیمه فرستاد.
 
برخی از [[مفسران]] [[آیات]] ابتدایی [[سوره توبه]] و [[آیه]] {{متن قرآن|إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا}}<ref>«مگر آنان را که با گروهی وابستگی دارند که میان شما و ایشان پیمانی است یا آنکه با دلتنگی از نبرد با شما و یا نبرد با قوم خویش، نزد شما آمده‌اند- و اگر خداوند می‌خواست آنان را بر شما چیرگی می‌داد و با شما به نبرد می‌پرداختند- باری، اگر اینان از شما کناره‌جویی کردند و با شما نبرد نکردند و از در سازش درآمدند، خداوند برای شما (در تجاوز) بر آنان راهی ننهاده است» سوره نساء، آیه ۹۰.</ref> را درباره بنی‌جذیمه دانسته‌اند.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی جذیمه (مقاله)|مقاله «بنی جذیمه»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۱.</ref>
 
==نسب==


==[[موقعیت]] جغرافیایی و [[اخبار]] [[عصر جاهلی]]==
==[[موقعیت]] جغرافیایی و [[اخبار]] [[عصر جاهلی]]==
خط ۱۹: خط ۲۳:


==منابع==
==منابع==
*[[پرونده:000057.jpg|22px]] [[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی جذیمه (مقاله)|مقاله «بنی جذیمه»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|''' دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]
*[[پرونده:54567.jpg|22px]] [[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی جذیمه (مقاله)|مقاله «بنی جذیمه»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|''' دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']]


==پانویس==
==پانویس==
۱۱۵٬۲۶۲

ویرایش