بنی‌مدلج در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

آنان با ۴ تیره همعرض خود شَنوق، شنظیر، [[تیم]] و [[بنو عمرو]] [[قبیله]] بزرگ‌‌تر [[مرة ‌‌بن‌‌ عبد مناة ‌‌بن کنانه]] را ‌‌تشکیل می‌‌دهند،<ref>جمهره النسب، ص ۱۵۸؛ النسب، ص ۲۲۲؛ انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۱۳۴.</ref>چنان که بنی‌‌مدلج از ۴ زیر شاخه کوچک‌‌تر به نام‌های [[بنوعمرو]]، [[بنوتیم]]، بنوحارث و بنووقاص تشکیل شده است.<ref>جمهره النسب، ص ۱۵۸؛ انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۱۳۴.</ref> [[منسوبان]] به این قبیله را مُدْلِجی گویند.<ref>الانساب، ج ۵، ص ۲۳۲.</ref> هرچند [[ابن اثیر]] <ref>اللباب، ج ۳، ص ۱۸۳.</ref> این انتساب را منحصر به بنی‌‌مدلج از تیره‌‌های کنانه ندانسته و منسوبان به مُدلج‌‌ بن میزن از تیره‌‌های سعد هُذیم را نیز با نسبت مدلجی یاد کرده؛ اما تیره اخیر چندان شناخته شده نیست و افراد مشهوری بدان منسوب نیستند، چنان‌‌که مدلج نام چندین قبیله کوچک دیگر نیز ذکر شده که [[شهرت]] و اعتبار بنی‌‌ مدلج بن مره را ندارند.<ref> معجم قبائل العرب، ج ۳، ص ۱۰۶۱.</ref>.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی مُدْلِج (مقاله)|مقاله «بنی مُدْلِج»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>.

برخی منابع حکایت از آن دارند که آنان میان [[مکه]] و [[مدینه]] سمت ساحل دریای سرخ ساکن بودند، از این رو به قدید<ref>السنن الکبری، ج ۶، ص ۲۱۹.</ref> و ذوالعشیره<ref> معجم ما استعجم، ج ۳، ص ۹۴۵؛ المفصل، ج ۴، ص ۲۶۵.</ref> به عنوان استقرارگاه‌های بنی‌‌مدلج اشاره کرده‌‌اند. این مناطق در نیمه نخست مسیر مدینه به مکه قرار دارد و از این رو به مدینه نزدیک‌‌تر است.<ref>المحبر، ص ۱۷۸.</ref> بنی‌‌مدلج افزون بر [[کشاورزی]] <ref>تاریخ طبری، ج ۲، ص ۱۲۳.</ref> از [[راه]] شکار حیوانات دریایی گذران [[زندگی]] می‌‌کرده‌‌اند. [[پرسش]] ایشان از [[پیامبر]]{{صل}} درباره [[وضو]] گرفتن با آب دریا به هنگامی که در دریا هستند گواه‌‌ بر این مطلب است.<ref>المصنف، صنعانی، ج ۱، ص ۹۴؛ مسند احمد، ج ۵، ص ۳۶۵؛ سنن الدارمی، ج ۱، ص ۱۸۶.</ref>