جهانی شدن: تفاوت میان نسخه‌ها

#مطالعات نشان می‌دهند که جهانی شدن از نظر [[اقتصادی]] به زیان [[ملل]] [[جهان]] سوم می‌انجامد. [[مردم]] [[جهان]] سوم، از نیروی کار غیر ماهر و مواد خام بهره‌مندند و بدین سان، ادغام آنها در [[نظام]] [[اقتصاد]] جهانی، موجب می‌شود که کشورهای [[سرمایه‌دار]] غربی آسان و با هزینه‌ای کم‌تر، داشته‌های این [[ملل]] را به سود خود به کار گیرند و بر غنای خویش بیفزایند و در برابر، [[ملل]] [[جهان]] سوم بیش از پیش به سوی [[فقر]] و عقب‌ماندگی واپس زده شوند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 221.</ref>.

#با گشوده شدن مرزهای ملی، [[اقتدار]] [[سیاسی]] [[دولت‌ها]] روی به نقصان می‌گذارد و مفاهیم ملی همچون [[هویت]] ملی، در مواجهه با سازمان‌های جهانی- که بیش‌تر ابزار دست قدرت‌های غربی‌اند- به مخاطره افتند. ج. بی [[گمان]]، در روزگار معاصر، امکانات پیشرفته ارتباطات و فناوری [[برتر]] رسانه‌ای در دست [[جوامع]] غربی است. این [[حقیقت]]، امکان رقابت را از دیگر [[جوامع]] سلب می‌کند. بدین سان، آنچه از این هماوردی سر برمی‌آورد و پیروز از میدان برون می‌رود، [[فرهنگ]] خاص غربی است. جهانی‌سازی [[فرهنگی]]، افزون بر هدم [[سنن]] و قومیت‌های بومی و ارزش‌های ملی، به دوگانگی و از خودبیگانگی و بحران [[هویت]] در [[جوامع]] پایین دست می‌انجامد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 221.</ref>.

*جهانی‌ شدن در [[باور]] غربیان به معنای گسترش بی چون و چرای آموزه‌ها و [[فرهنگ]] غربی در سراسر [[جهان]] است؛ ولی بنابر معتقدات [[شیعی]]، جهانی شدن به معنای راه نمودن همه [[انسان‌ها]] و [[جوامع انسانی]] به [[سعادت دنیوی]] و [[اخروی]] و خشکانیدن ریشه‌های [[جهل]] و [[ستم]] و [[گناه]] است. [[قرآن کریم]] نیز بدین [[حقیقت]] اشارت برده و [[بشارت]] داده است که [[آیین حق]] بر همه [[آیین‌ها]] غالب می‌آید<ref>{{متن قرآن| يُرِيدُونَ أَن يُطْفِؤُواْ نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلاَّ أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ}}؛ سوره توبه، آیه ۳۲ و ۳۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 222.</ref>.

*بنابر [[روایات]] بزرگان [[معصوم]] {{ع}} جهانی‌شدن [[اسلامی]] آن گاه تحقق می‌پذیرد که واپسین [[جانشین پیامبر]] {{صل}}، [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[حکومت جهانی]] خویش را برپا سازد. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است که [[بشارت]] [[قرآن]] بر [[پیروزی]] [[آیین حق]] تنها آن گاه جامه واقعیت بر تن می‌کند که [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[ظهور]] کند و در آن روز در سراسر [[جهان]] کسی بر جای نمی‌ماند که خدای را [[انکار]] کند<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 222.</ref>.