قسیسان: تفاوت میان نسخه‌ها

#جاودانه ماندن قسّیسان در [[بهشت]]، [[پاداش]] [[ایمان]] آنان به [[خدا]] و [[قرآن]] و [[پیامبر]]: {{متن قرآن|فَأَثَابَهُمُ اللَّهُ بِمَا قَالُوا جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا...}}؛

# [[دعا]] و [[نیایش]] قسّیسان و [[مسیحیان]] [[عصر پیامبر]] به درگاه [[خداوند]]، پس از [[ایمان آوردن]] به [[پیامبر]] و [[اسلام]] و [[پیوستن]] به [[امت پیامبر]] از [[دعاها]] و نیایش‌های آنان: {{متن قرآن|وَإِذَا سَمِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ}}؛

#تأثر شدید قسّیسان زمان [[پیامبر]] از شنیدن [[آیات قرآن]]، برخواسته از [[تواضع]] و دوری آنان از [[استکبار]] بوده: {{متن قرآن|... ذَلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ}}؛

# [[یهودیان]] [[عالمان دینی]] خویش - [[احبار]] – و [[مسیحیان]] کشیش‌ها را اربابان و [[خدایان]] در برابر [[پروردگار]] قرار دادند {{متن قرآن|اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ}} و حال آنکه به آنان [[فرمان]] داده نشده بود، مگر آنکه [[معبود]] یگانه را بپرستند {{متن قرآن|وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَهًا وَاحِدًا لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ}} که هیچ معبودی جز او نیست؛ او منزه است از آن‌چه با وی شریک می‌گردانند {{متن قرآن|سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ}} [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] در برابر [[عالمان]] و [[راهبان]] خود [[سجده]] و [[عبادت]] نمی‌کردند؛ اما از آنجا که [[کورکورانه]] و بدون قید و شرط از آنان [[اطاعت]] و [[پیروی]] می‌کردند و حتی قوانینی که بر خلاف [[حکم خدا]] وضع می‌کردند، [[واجب]] می‌شمردند، در [[حقیقت]] آنان را بدون توجه [[عبادت]] و [[اطاعت]] می‌کردند، و از این رو است که به فرموده [[قرآن]]، آنان [[عالمان]] و [[راهبان]] را [[پروردگار]] خود قرار می‌دادند<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۴۵۲.</ref>.