|
|
| خط ۲۹: |
خط ۲۹: |
| [[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] فرموده: تعفّف، ترک سؤال نمودن است، و استعفاف و تعفّف یکسانند و آن، عبارت است از طلب نمودن [[عفت]] و به کار بردن آن<ref>مجمع البیان، ج۲، ص۳۸۶ و ج۷، ص۱۳۹.</ref>. | | [[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] فرموده: تعفّف، ترک سؤال نمودن است، و استعفاف و تعفّف یکسانند و آن، عبارت است از طلب نمودن [[عفت]] و به کار بردن آن<ref>مجمع البیان، ج۲، ص۳۸۶ و ج۷، ص۱۳۹.</ref>. |
| [[علامه طباطبایی]] در [[المیزان]] فرموده: استعفاف و [[تعفّف]] از نظر معنا به هم نزدیکند، و {{متن قرآن|فَلْيَسْتَعْفِفْ}}: باید و بر او لازم است که طریق عفت و [[پاکدامنی]] را [[طلب]] نماید<ref>المیزان، ج۴، ص۱۸۵ و ج۱۵، ص۱۲۲.</ref>.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۱۲۲.</ref> | | [[علامه طباطبایی]] در [[المیزان]] فرموده: استعفاف و [[تعفّف]] از نظر معنا به هم نزدیکند، و {{متن قرآن|فَلْيَسْتَعْفِفْ}}: باید و بر او لازم است که طریق عفت و [[پاکدامنی]] را [[طلب]] نماید<ref>المیزان، ج۴، ص۱۸۵ و ج۱۵، ص۱۲۲.</ref>.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۱۲۲.</ref> |
|
| |
| ==[[کلمات قصار]] پیرامون [[عفاف]]==
| |
| در غررالحکم و دررالکلم در «باب العفاف» سخنانی به اقتصار از مولای [[موحدان]]، [[امیرمؤمنان]]، [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} بیان شده است که در این جا فقط به بعضی از آنها اشاره میشود:
| |
| #{{متن حدیث|الْعَفَافُ زَهَادَةٌ}}: [[پارسایی]]، [[بیرغبتی]] در دنیاست.
| |
| #{{متن حدیث|بِالْعَفَافِ تَزْكُو الْأَعْمَالُ}}: به وسیله [[پاکدامنی]]، عملها [[پاکیزه]] شده یا افزایش مییابد.
| |
| #{{متن حدیث|أَهْلُ الْعَفَافِ أَشْرَفُ الْأَشْرَافِ}}: پاکدامنی، [[برترین]] صفات و [[افعال]] [[نیک]] است.
| |
| #{{متن حدیث|الْعَفَافُ أَفْضَلُ شِيمَةٍ}}: باز ایستادن از آنچه [[حلال]] نیست، [[برترین]] [[خصلت]] است.
| |
| #{{متن حدیث|الْعَفَافُ يَصُونُ النُّفُوسَ وَ يُنَزِّهُهَا عَنِ الدَّنَايَا}}: [[پرهیزگاری]]، نفس را نگه داشته و آن را از پستیها [[پاک]] میدارد.
| |
| #{{متن حدیث|حُسْنُ الْعَفَافِ مِنْ شِيَمِ الْأَشْرَافِ}}: نیک [[پارسایی]] و [[پاکدامنی]]، از خصلتهای [[مردم]] بلند مرتبه و [[شریف]] است.
| |
| #{{متن حدیث|سَبَبُ الْقَنَاعَةِ الْعَفَافُ}}: باز ایستادن از [[حرام]]، سبب [[قناعت]] است.
| |
| #{{متن حدیث|عَلَيْكَ بِالْعَفَافِ وَ الْقُنُوعِ فَمَنْ أَخَذَ بِهِ خَفَّتْ عَلَيْهِ الْمُؤَنُ}}: بر تو باد به پاکدامنی و قناعت؛ زیرا کسی که آن را فرا گیرد مخارج [[زندگی]] بر او سبک گردد.
| |
| #{{متن حدیث|عَلَيْكَ بِالْعَفَافِ فَإِنَّهُ أَفْضَلُ شِيَمِ الْأَشْرَافِ}}:بر تو باد به پاکدامنی؛ زیرا که آن برترین خصلتهای افراد بلند مرتبه است.
| |
| #{{متن حدیث|لَا فَاقَةَ مَعَ عَفَافٍ}}: هیچ گونه [[بیچارگی]] با پارسایی و پاکدامنی نیست؛ یعنی [[آدمی]] به [[برکت]] پارسایی، [[توانگری]] [[حقیقی]] را داراست.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۱۳۸.</ref>
| |
|
| |
|
| == جستارهای وابسته == | | == جستارهای وابسته == |
