استعفاف در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

#{{متن حدیث|الْعَفَافُ‏ زَهَادَةٌ}}: [[پارسایی]]، [[بی‌رغبتی]] در دنیاست.

#{{متن حدیث|بِالْعَفَافِ‏ تَزْكُو الْأَعْمَالُ‏}}: به وسیله [[پاکدامنی]]، عمل‌ها [[پاکیزه]] شده یا افزایش می‌یابد.

#{{متن حدیث|عَلَيْكَ بِالْعَفَافِ فَإِنَّهُ‏ أَفْضَلُ‏ شِيَمِ‏ الْأَشْرَافِ‏}}:بر تو باد به پاکدامنی؛ زیرا که آن برترین خصلت‌های افراد بلند مرتبه است.

#{{متن حدیث|لَا فَاقَةَ مَعَ‏ عَفَافٍ‏}}: هیچ گونه [[بیچارگی]] با پارسایی و پاکدامنی نیست؛ یعنی [[آدمی]] به [[برکت]] پارسایی، [[توانگری]] [[حقیقی]] را داراست.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۱۳۸.</ref>