←معنا و مفهوم دوم بِرّ
| خط ۱۰۱: | خط ۱۰۱: | ||
پنجم: از لحاظ [[اخلاقی]]، به عهدی که با [[خدای تعالی]] دارد و به عقدی که با [[بندگان خدا]] منعقد میکند، پا برجا و [[استوار]] باشد و به آن [[وفا]] کند و در [[مشکلات]] [[زندگی]] و [[رنج]] ناشی از [[بیماری]] و [[مصایب]] [[جنگ]] هم [[صابر]] و [[شکیبا]] باشد: {{متن قرآن|وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۳۱۱.</ref> | پنجم: از لحاظ [[اخلاقی]]، به عهدی که با [[خدای تعالی]] دارد و به عقدی که با [[بندگان خدا]] منعقد میکند، پا برجا و [[استوار]] باشد و به آن [[وفا]] کند و در [[مشکلات]] [[زندگی]] و [[رنج]] ناشی از [[بیماری]] و [[مصایب]] [[جنگ]] هم [[صابر]] و [[شکیبا]] باشد: {{متن قرآن|وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۳۱۱.</ref> | ||
====معنا و مفهوم سوم [[بِرّ]]==== | |||
از معانی و مفاهیم بِرّ این است که امور را با معیار [[تقوا]] و از [[راه]] و روش خاص و صحیح خودش انجام دهند: {{متن قرآن|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«از تو درباره ماههای نو میپرسند، بگو: آنها زمان نمای مردم و حجّاند؛ و نیکی آن نیست که از پشت خانهها به درون آنها درآیید بلکه (حقیقت) نیکی (از آن) کسی است که پرهیزگاری ورزد و به خانهها از در درآیید، و از خداوند پروا کنید باشد که رستگار گردید» سوره بقره، آیه ۱۸۹.</ref>، سؤال درباره هلالهای ماه است و پاسخ این است که هلالهای ماه برای [[مردم]] بر حسب رؤیتی که آنان از [[هلال]] ماه دارند، نخست برای [[تعیین]] اوقات و [[زمان]] هر [[روز]] از ماه است و دوم هم برای تعیین [[ماههای سال]] و از جمله، ماه [[حج]] است: {{متن قرآن|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ}}. پس از آن، به بیان جهت منفی و مثبت بِرّ میپردازد؛ بدین معنا و مفهوم که بِرّ در امور و کارها، باید از دو خصوصیت متقارن: تقوا و مسیر [[عادل]] آن، برخوردار باشد؛ چنان که اگر در غیر مسیر [[عدل]] آن باشد، بِر نیست: {{متن قرآن|لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ}}؛ لکن بر وقتی است که فاعل آن، شخص [[متقی]] باشد و کار را در مسیر خاص و [[عادل]] خودش انجام دهد: {{متن قرآن|وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۳۱۲.</ref> | |||
====معنا و مفهوم چهارم [[بِرّ]]==== | |||
از معانی و مفاهیم [[برّ]]، [[انقطاع]] و [[دل]] بریدن از چیز [[محبوب]] و [[انفاق]] آن است: {{متن قرآن|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ}}. ملاک و معیار برای [[سیر]] در طریق [[ابرار]] و وصول به بِرّ، [[قطع]] علاقه از چیز محبوب به منظور بذل و اعطای آن برای [[خشنودی]] خداست: {{متن قرآن|لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ}}، و البته، هر چه برای [[خدای تعالی]] و به قصد خشنودی او انفاق شود، به طور قطع و [[یقین]] [[خدای متعال]] به آن بسیار [[آگاه]] است: {{متن قرآن|وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۳۱۳.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||