زمعة بن اسود قرشی اسدی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[زمعة بن اسود]] در [[شأن نزول]]==

#می‌توان گفت زمعة بن اسود از نخستین کسانی بود که [[شکایت]] از [[پیامبر]]{{صل}} را نزد [[ابوطالب]] بردند و گفتند: چرا [[محمد]] از [[خدایان]] ما به [[بدی]] یاد می‌کند و درصدد [[تطمیع]] آن [[حضرت]] برآمدند که در [[آیه]]{{متن قرآن|وَانْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلَى آلِهَتِكُمْ إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ يُرَادُ}}<ref>«و سرکردگان آنان راه افتادند (و به همراهان خود گفتند): بروید و در (پرستش) خدایان خود شکیبا باشید که این چیزی است که (از شما) می‌خواهند» سوره ص، آیه ۶.</ref> آمده است.<ref>تفسیر سمعانی، ج ۴، ص ۴۲۵.</ref>

#به نقلی روزی زمعة بن اسود همراه شماری از [[مشرکان]] به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گفتند: اگر خداوند به همراه تو فرشته‌ای فروفرستد که با [[مردم]] سخن بگوید، به تو [[ایمان]] می‌آوریم که آیه {{متن قرآن|وَقَالُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنْزَلْنَا مَلَكًا لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُونَ}}<ref>«و گفتند: چرا بر او فرشته‌ای فرو فرستاده نشد؟ و اگر فرشته‌ای می‌فرستادیم کار تمام بود و دیگر مهلت نمی‌یافتند» سوره انعام، آیه ۸.</ref> در همین باره نازل شد <ref> تفسیر ابن ابی حاتم، ج ۴، ص ۱۲۶۵؛ الدر المنثور، ج، ص ۵.</ref>.

#وی و شماری از مشرکان از رسول خدا{{صل}} خواستند که ماه را به دو نیم قسمت کند که آن [[حضرت]] این خواسته را برآورده کرد که [[آیه]] {{متن قرآن|اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ}}<ref>«رستخیز بسی نزدیک شد و ماه از میان شکافت» سوره قمر، آیه ۱.</ref> به آن اشاره دارد.<ref>الدر المنثور، ج ۶، ص ۱۳۳؛ التحریر و التنویر، ج ۲۷، ص ۱۶۳.</ref>