آسانی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

[[مسلمان]] موظّف به [[فراگیری احکام]] و [[تکالیف دینی]] خویش است و در صورت کوتاهی در یادگیری [[مؤاخذه]] خواهد شد؛ امّا [[خداوند]] در چندین مورد بر [[ناآگاهان]] آسان گرفته است؛ مانند [[ناآگاهی]] و عذر ناشی از نرسیدن [[دعوت]] [[پیامبران]]: {{متن قرآن|مَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا}}<ref>«هر کس رهیاب شود تنها به سود خود راه یافته و هر کس گمراه شود تنها به زیان خود گمراه گردیده است و هیچ باربرداری بار (گناه) دیگری را بر دوش نخواهد گرفت و ما تا پیامبری برنینگیزیم (کسی را) عذاب نمی‌کنیم» سوره اسراء، آیه ۱۵.</ref><ref>مجمع‌البیان، ج ۶، ص ۶۲۳.</ref>. یا [[عدم آگاهی]] از [[حرمت]] و وجوب برخی [[کارها]] و اشیا در [[شریعت]]. [[مسلمان]] اگر پس از تحقیق لازم، هم چنان در [[حکم شرعی]] کاری یا چیزی [[شک]] داشته باشد، می‌تواند به استناد اصل حلیّت یا [[برائت]]، آن را بر خود [[حلال]] و جایز شمرد. [[قرآن]] می‌فرماید: {{متن قرآن| لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا }}<ref>«خداوند هیچ کس را جز به آنچه بدو داده است تکلیف نمی‌کند» سوره طلاق، آیه ۷.</ref>.<ref>عوائدالایام، ص ۲۴۸.</ref><ref>[[محمد حسن زمانی|زمانی، محمد حسن]]، [[آسانی (مقاله)|مقاله «آسانی»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>