|
|
| خط ۱۵: |
خط ۱۵: |
|
| |
|
| ==لبابه و [[امام حسین]]{{ع}}== | | ==لبابه و [[امام حسین]]{{ع}}== |
| امالفضل میگوید: روزی به رسول خدا{{صل}} گفتم: خوابی دیدهام که مرا ناراحت کرده است. فرمود: "خیر است، چه خوابی دیدهای؟"
| |
|
| |
| گفتم: [[خواب]] دیدم که عضوی از اعضای شما در دامن من قرار گرفت.
| |
|
| |
| فرمود: "دخترم [[فاطمه]] [[فرزندی]] میآورد که او را با شیر فرزندت ([[قثم]]) شیر خواهی داد". طولی نکشید که [[حسین]]{{ع}} به [[دنیا]] آمد و من از او [[پرستاری]] میکردم. یک بار که حسین{{ع}}را به حضور آن [[حضرت]] آوردم، ایشان او را از من گرفت و در حالی که او را میبوسید و نوازش میکرد. حسین{{ع}} در دامن [[پیامبر]]{{صل}} بول کرد. پیامبر{{صل}} فرمود: "[[ام الفضل]]! حسین را بگیر که روی لباسم بول کرد"؛ من او را گرفتم و مانند بیشتر [[زنان]]، نیشگونی از بدنش گرفتم و گفتم: در بغل [[رسول خدا]]{{صل}} ه بول کردی؟ در اثر نیشگون من صدای [[گریه]] حسین{{ع}} بلند شد.
| |
|
| |
| رسول خدا{{صل}} فرمود: "ام الفضل! مرا ناراحت کردی، چرا حسینم را رنجاندی؟"<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۸، ص۲۷۸-۲۷۹؛ لواعج الاشجان، أمين عاملی، ص۷.</ref> این خبری است که [[اهل سنت]] آن را [[روایت]] کردهاند و با خبری که از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده، [[مخالفت]] دارد. نقل شده که ایشان فرمودند: [[امام حسین]] نه از مادرش فاطمه و نه از زنان دیگر، شیر ننوشیده است. تنها پیامبر{{صل}} آمد و انگشت ابهامش را در دهان او قرار میداد و او به اندازهای که برای دو سه [[روز]] کافی بود، میمکید؛ پس گوشت و [[خون]] او از گوشت و خون رسول خدا رویید<ref>{{متن حدیث| لَمْ يَرْضَعِ اَلْحُسَيْنُ مِنْ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ وَ لاَ مِنْ أُنْثَى كَانَ يُؤْتَى بِهِ اَلنَّبِيَّ فَيَضَعُ إِبْهَامَهُ فِي فِيهِ فَيَمَصُّ مِنْهَا مَا يَكْفِيهَا اَلْيَوْمَيْنِ وَ اَلثَّلاَثَ فَنَبَتَ لَحْمُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مِنْ لَحْمِ رَسُولِ اَللَّهِ وَ دَمِهِ وَ لَمْ يُولَدْ لِسِتَّةِ أَشْهُرٍ إِلاَّ عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ}}؛ اصول کافی، کلینی، ج۱، ص۴۶۵؛ کامل الزیارات، ابن قولویه، ص۱۲۴.</ref>. و این موضوع را بسیاری از [[شاعران]] [[شیعه]] به [[شعر]] در آوردهاند و در شعری که منتسب به [[سید بحرالعلوم]] است نیز این گونه آمده است: برای [[خدا]] شیرخواری است که از هیچ زنی شیر ننوشیده و از [[پیامبر]]{{صل}} شیر نوشیده است؛ که گاهی انگشت ابهام و گاهی زبان خود را به دهان او میگذاشت و لذا [[سرشت]] ([[حسین]]) از او شكل گرفته است. این سری است که پروردگارش ویژه او قرار داده و ودايع [[الهی]] به [[علم الهی]] در او نهاده شده است (اشارهای به [[استمرار امامت]] در [[فرزندان حسین]]{{ع}})<ref>{{عربی|لله مرتضع لم ير تضع ابدا من ثدي انثی و من طه مراضعه
| |
| يعطيه ابهامه آنا و وقوله فاونه باری اور لسانه فاستوت منه طبایعه
| |
| سر به خصه باريه اذا جمعت و اودعت فيه عن امر و دائعه}}؛ شجره طوبی، حائری، ج۲، ص۲۶۱.</ref>.<ref>[[ابوالحسن اسماعیلی|اسماعیلی، ابوالحسن]]، [[امالفضل (مقاله)|مقاله «امالفضل»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۷ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۷، ص۱۱۹-۱۲۰.</ref>
| |
|
| |
|
| == جستارهای وابسته == | | == جستارهای وابسته == |
