زید بن عمرو: تفاوت میان نسخه‌ها

براساس گزارش دیگری پس از [[حمله]] [[ابرهه]] به [[کعبه]] و بازگشت او به [[یمن]]، زید و ورقة بن نوفل نزد [[نجاشی]] [[حاکم]] [[حبشه]] رفتند. در آنجا نجاشی از آنها درباره یکی از [[قریش]] پرسید که خواست فرزندش را [[قربانی]] کند؛ ولی شتران بسیاری قربانی کرد و فرزندش را [[ذبح]] نکرد. سپس این پرس و جوها چنان پیش رفت که زید بن عمرو از رخ دادن اموری [[خارق‌العاده]] میان [[آسمان]] و زمین در [[شب]] [[تولد پیامبر]] [[موعود]] به تفصیل سخن گفت.<ref> البدایة والنهایه، ج ۲، ص ۳۴۶ - ۳۴۷.</ref>.

در روایتی از [[عبدالله بن عمر]]، [[زید]] در مواجهه با [[یهودیان]] [[شام]] به [[امید]] [[گرایش به دین]] آنها از [[آیین]] آنها پرسید؛ ولی آنان شرط [[یهودی]] شدن را [[پذیرش]] سهمی از [[غضب]] [[خدا]] دانستند. زید سپس نزد [[مسیحیان]] رفت و آنان شرط [[مسیحی]] شدن را [[پذیرفتن]] سهمی از [[لعنت خدا]] دانستند. سپس وی از آنان درباره [[دین]] دیگری [[مشورت]] کرد که آنها [[آیین حنیف]] را به او این‌گونه معرفی کردند که [[دینی]] است که جز [[اللّه‌]] پرستش نمی‌شود و [[حضرت ابراهیم]] نه یهودی بود و نه مسیحی. زید سپس دستان خود را رو به [[آسمان]] بلند کرد و خدا را [[گواه]] گرفت که بر [[دین ابراهیم]] است<ref>دلائل‌النبوه، ج ۲، ص ۶۹۸ - ۶۹۹؛ الاصابه، ج ۲، ص ۵۰۸؛ البدایة والنهایه، ج ۲، ص ۲۳۹ - ۲۴۱.</ref>.