آفریدگان: تفاوت میان نسخه‌ها

خلق به معنی آفریده (مخلوق) هم در [[آیات قرآن]] وجود دارد. از آن جمله است [[آیه]]: {{متن قرآن|إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ}}<ref>«اگر بخواهد شما را از میان می‌برد و آفریدگانی نو می‌آورد؟» سوره ابراهیم، آیه ۱۹.</ref>.

رابطه [[خدا]] با [[مخلوقات]]: در ربطِ بین خدا و خلق باید بدانیم که مخلوقات نه فقط در اصل وجود و پیدایش خود [[نیازمند]] به خدا هستند، بلکه همه [[شئون]] وجودی آنها وابسته به [[خدای متعال]] است و از خود هیچ‌گونه استقلالی ندارند. او به هر نحو که بخواهد در آن‌ا [[تصرف]] می‌کند و امورشان را [[تدبیر]] می‌نماید. هنگامی که این رابطه را به صورت کلی در نظر بگیریم مفهوم [[ربوبیت]] انتزاع می‌شود که لازمه آن [[تدبیر امور]] است و مصادیق فراوانی دارد، مانند [[حفظ]] و نگهداری کردن، [[حیات]] بخشیدن و میراندن، روزی دادن، به [[رشد]] و [[کمال رساندن]]، [[راهنمایی]] کردن و مورد [[امر و نهی]] قرار دادن و... برای هر کدام از این موارد در [[کلام امام]] [[سجاد]]{{ع}} نکته‌ای وجود دارد که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت: [[خدا]] آفریننده همه [[مخلوقات]]: [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن|قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ}}<ref>«بگو خداوند آفریننده هر چیز است و اوست که یگانه دادفرماست» سوره رعد، آیه ۱۶.</ref>. در [[کلام]] مشابهی [[امام سجاد]]{{ع}} در [[نیایش چهل و هفتم]] می‌فرماید: «[[خداوند حکیم]] آفریننده همه مخلوقات [[جهان]] است».