جز
جایگزینی متن - 'پنهانی' به 'پنهانی'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)) |
جز (جایگزینی متن - 'پنهانی' به 'پنهانی') |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
*نظریه اول "[[بیعت]] [[اهل حل و عقد]]" و [[اجماع]]، گرفتار مصادره به مطلوب است زیرا براساس توجیه وضع موجود و [[مشروعیت]] بخشیدن به [[خلافت ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] و [[حاکمان]] دیگر، راههایی را معرفی کردهاند. | *نظریه اول "[[بیعت]] [[اهل حل و عقد]]" و [[اجماع]]، گرفتار مصادره به مطلوب است زیرا براساس توجیه وضع موجود و [[مشروعیت]] بخشیدن به [[خلافت ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] و [[حاکمان]] دیگر، راههایی را معرفی کردهاند. | ||
*ضمناً، این [[استدلال]]، چیزی جز دور [[باطل]] نیست چون [[دلیل]] [[حقانیت]] [[ابوبکر]] را [[اجماع]] میدانند و از طرفی [[دلیل]] [[حجیت]] [[اجماع]] را نحوه [[انتخاب]] [[ابوبکر]] میدانند که دور [[باطل]] است<ref>ر.ک. [[عبدالحسین خسروپناه]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)|کلام نوین اسلامی]]، ج۲، ص۴۰۴.</ref>. | *ضمناً، این [[استدلال]]، چیزی جز دور [[باطل]] نیست چون [[دلیل]] [[حقانیت]] [[ابوبکر]] را [[اجماع]] میدانند و از طرفی [[دلیل]] [[حجیت]] [[اجماع]] را نحوه [[انتخاب]] [[ابوبکر]] میدانند که دور [[باطل]] است<ref>ر.ک. [[عبدالحسین خسروپناه]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)|کلام نوین اسلامی]]، ج۲، ص۴۰۴.</ref>. | ||
*[[شیعه]]، [[امامت]] را یک [[مقام]] [[دنیوی]] نمیدند، بلکه منصبی [[الهی]] برای [[حفظ شریعت]] است که ویژگیهایی مثل [[عصمت]] و [[علم لدنی]] و [[افضلیت]] در آن شرط است که جز [[خداوند]] و [[پیامبر]] و [[امام]] پیشین، کسی از آنها [[آگاه]] نیست. مثلاً، [[معصوم]] یعنی کسی که دارای ملکه اجتناب از [[گناه]] و خطاست و این ملکه امری درونی و | *[[شیعه]]، [[امامت]] را یک [[مقام]] [[دنیوی]] نمیدند، بلکه منصبی [[الهی]] برای [[حفظ شریعت]] است که ویژگیهایی مثل [[عصمت]] و [[علم لدنی]] و [[افضلیت]] در آن شرط است که جز [[خداوند]] و [[پیامبر]] و [[امام]] پیشین، کسی از آنها [[آگاه]] نیست. مثلاً، [[معصوم]] یعنی کسی که دارای ملکه اجتناب از [[گناه]] و خطاست و این ملکه امری درونی و پنهانی است<ref>ر.ک. [[علی رضا امینی|امینی، علی رضا]]؛ [[محسن جوادی|جوادی، محسن]]، [[معارف اسلامی ج۲ (کتاب)|معارف اسلامی]]، ج۲، ص۱۵۲؛ [[عبدالحسین خسروپناه]]، [[کلام نوین اسلامی ج۲ (کتاب)|کلام نوین اسلامی]]، ج۲، ص ۴۰۴ - ۴۰۵.</ref>. | ||
*همچنین [[تعیین امام]]، لطفی است از جانب [[خداوند]] بر [[بندگان]] و هر لطفی، بر [[خداوند]] [[واجب]] و لازم است. بنابراین، [[خدای متعال]]، [[امام]] را خود [[تعیین]] میفرماید<ref>ر. ک. جمعی از نویسندگان، [[امامتپژوهی (کتاب)|امامتپژوهی]]، ص۲۷۰.</ref>. | *همچنین [[تعیین امام]]، لطفی است از جانب [[خداوند]] بر [[بندگان]] و هر لطفی، بر [[خداوند]] [[واجب]] و لازم است. بنابراین، [[خدای متعال]]، [[امام]] را خود [[تعیین]] میفرماید<ref>ر. ک. جمعی از نویسندگان، [[امامتپژوهی (کتاب)|امامتپژوهی]]، ص۲۷۰.</ref>. | ||
*اساساً با وجود [[نصب]] از طرف [[خدا]] که [[ولایت]] در اصل، از آنِ او است، نوبت به [[انتخاب]] دشواری نمیرسد. [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}}: "یکی گفت: پسر [[ابوطالب]]! تو بر این امر بسیار [[حرص]] میورزی. گفتم: نه! به [[خدا]] قسم شما حریصترند... من حقی را که از آنهم بود، طلب کردم و شما مرا از رسیدن به [[حق]] خود باز میدارید". [[حضرت]]، [[حق حاکمیت]] را برای [[امامان]] پس از خود نیز قائل است: "... [[آل محمد]]، پایه [[دین]] و ستون تعییناند... [[حق ولایت]]، خاص ایشان است...". | *اساساً با وجود [[نصب]] از طرف [[خدا]] که [[ولایت]] در اصل، از آنِ او است، نوبت به [[انتخاب]] دشواری نمیرسد. [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}}: "یکی گفت: پسر [[ابوطالب]]! تو بر این امر بسیار [[حرص]] میورزی. گفتم: نه! به [[خدا]] قسم شما حریصترند... من حقی را که از آنهم بود، طلب کردم و شما مرا از رسیدن به [[حق]] خود باز میدارید". [[حضرت]]، [[حق حاکمیت]] را برای [[امامان]] پس از خود نیز قائل است: "... [[آل محمد]]، پایه [[دین]] و ستون تعییناند... [[حق ولایت]]، خاص ایشان است...". | ||