پیروزی در قرآن: تفاوت میان نسخهها
←صبر
(←توکل) |
(←صبر) |
||
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
در [[قرآن کریم]] [[پیروزی]] و یاری خداوند منوط به [[ایمان]] اشخاص و گروهها یاد شده است؛ به عبارت دیگر شاخص دستیابی به [[وعده الهی]] برای پیروزی، ایمان است: «اَنتُمُ الاَعلَونَ اِنکُنتُم مُؤمِنین».([[آل عمران]] / ۳، ۱۳۹؛ [[انفال]] / ۸، ۱۹؛ [[روم]] / ۳۰، ۴۷)<ref>تفسیر بغوی، ج ۱، ص ۲۷۸؛ تفسیر قرطبی، ج ۲۰، ص ۲۰؛ المیزان، ج ۴، ص ۲۷. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | در [[قرآن کریم]] [[پیروزی]] و یاری خداوند منوط به [[ایمان]] اشخاص و گروهها یاد شده است؛ به عبارت دیگر شاخص دستیابی به [[وعده الهی]] برای پیروزی، ایمان است: «اَنتُمُ الاَعلَونَ اِنکُنتُم مُؤمِنین».([[آل عمران]] / ۳، ۱۳۹؛ [[انفال]] / ۸، ۱۹؛ [[روم]] / ۳۰، ۴۷)<ref>تفسیر بغوی، ج ۱، ص ۲۷۸؛ تفسیر قرطبی، ج ۲۰، ص ۲۰؛ المیزان، ج ۴، ص ۲۷. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | ||
=== [[صبر]]=== | === [[صبر]]=== | ||
صبر وسیلهای برای افزایش [[قدرت]] و در نهایت پیروزی و از عوامل [[نزول]] یاری خداست. ( | صبر وسیلهای برای افزایش [[قدرت]] و در نهایت پیروزی و از عوامل [[نزول]] یاری خداست. {{متن قرآن|بَلَى إِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ}}<ref>«چرا؛ (بیگمان بسنده است و) اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری ورزید و آنان چنین شتابان به سوی شما آیند خداوند شما را با پنج هزار فرشته نشانگذار یاری خواهد رساند» سوره آل عمران، آیه ۱۲۵.</ref> البته برخی [[صبر]] را در [[آیه شریفه]] به [[شجاعت]] [[تفسیر]] کردهاند. <ref> [[انوار]] العرفان، ج ۶، ص ۴۴۸. </ref> اهمیت این عامل تا جایی است که کاهش و افزایش [[میزان]] صبر [[مسلمانان]]، نقش مستقیمی در [[قدرت]] [[رویارویی]] آنان با [[دشمنان]] داشته است {{متن قرآن| يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِن يَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُواْ مِئَتَيْنِ وَإِن يَكُن مِّنكُم مِّائَةٌ يَغْلِبُواْ أَلْفًا مِّنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ يَفْقَهُونَ الآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِن يَكُن مِّنكُم مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُواْ مِئَتَيْنِ وَإِن يَكُن مِّنكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُواْ أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ }}<ref>«ای پیامبر! مؤمنان را به کارزار برانگیز، اگر از شما بیست تن شکیبا باشند بر دویست تن پیروز میگردند و اگر از شما صد تن باشند بر هزار تن از کافران پیروز میشوند زیرا آنان گروهی هستند که درنمییابند اکنون خداوند بر شما آسان گرفت و معلوم داشت که در شما ناتوانی هست؛ اگر از شما صد تن شکیبا باشند بر دویست تن پیروز میگردند و اگر از شما هزار تن باشند بر دو هزار تن به اذن خداوند پیروز میشوند و خداوند با شکیبایان است» سوره انفال، آیه ۶۵-۶۶.</ref>؛ همچنین صبر از سوی برخی [[مفسران]] از ملاکهای [[پیروزی]] دانسته شده است<ref>المیزان، ج ۴، ص ۲۷. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | ||
===[[توکل]]=== | ===[[توکل]]=== | ||
توکل بر [[نصر]] [[الهی]] از عوامل کلیدی در کسب پیروزی است. در [[آیه]] {{متن قرآن|قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبَابَ فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ وَعَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«دو مرد از کسانی که (از خداوند) میترسیدند (و) خداوند بر آنان نعمت بخشیده بود گفتند: از در (این شهر) بر آنان وارد شوید و هنگامی که در آن درآیید شما پیروزید و اگر مؤمنید تنها بر خداوند توکل کنید» سوره مائده، آیه ۲۳.</ref> و از زبان دو تن از [[مؤمنان]] بنیاسرائیل بر این مطلب تأکید شده است که ورود به عرصه [[کارزار]] با [[توکل بر خدا]] [[غلبه]] و [[فتح]] را در پی دارد. همچنین بر کفایت [[خداوند]] از کسی که بر او توکل کند در [[آیات]] متعددی تأکید شده است. {{متن قرآن|وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا}}<ref>«و بر خداوند توکّل کن و خداوند (تو را) کارساز، بس» سوره احزاب، آیه ۳.</ref>،{{متن قرآن|وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا}}<ref>«و به او از جایی که گمان نمیبرد روزی میدهد و هر که بر خدا توکل کند همو وی را بسنده است؛ به راستی خداوند به خواست خویش، رسنده است و بیگمان خداوند برای هر چیز، اندازهای نهاده است» سوره طلاق، آیه ۳.</ref>.<ref>جامع البیان، مج ۷، ج ۱۲، ص ۱۹۲؛ تفسیر [[قرطبی]]، ج ۱۸، ص ۱۶۲؛ [[تفسیر ابن کثیر]]، ج ۱، ص ۵۳۰. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | توکل بر [[نصر]] [[الهی]] از عوامل کلیدی در کسب پیروزی است. در [[آیه]] {{متن قرآن|قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبَابَ فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ وَعَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«دو مرد از کسانی که (از خداوند) میترسیدند (و) خداوند بر آنان نعمت بخشیده بود گفتند: از در (این شهر) بر آنان وارد شوید و هنگامی که در آن درآیید شما پیروزید و اگر مؤمنید تنها بر خداوند توکل کنید» سوره مائده، آیه ۲۳.</ref> و از زبان دو تن از [[مؤمنان]] بنیاسرائیل بر این مطلب تأکید شده است که ورود به عرصه [[کارزار]] با [[توکل بر خدا]] [[غلبه]] و [[فتح]] را در پی دارد. همچنین بر کفایت [[خداوند]] از کسی که بر او توکل کند در [[آیات]] متعددی تأکید شده است. {{متن قرآن|وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا}}<ref>«و بر خداوند توکّل کن و خداوند (تو را) کارساز، بس» سوره احزاب، آیه ۳.</ref>،{{متن قرآن|وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا}}<ref>«و به او از جایی که گمان نمیبرد روزی میدهد و هر که بر خدا توکل کند همو وی را بسنده است؛ به راستی خداوند به خواست خویش، رسنده است و بیگمان خداوند برای هر چیز، اندازهای نهاده است» سوره طلاق، آیه ۳.</ref>.<ref>جامع البیان، مج ۷، ج ۱۲، ص ۱۹۲؛ تفسیر [[قرطبی]]، ج ۱۸، ص ۱۶۲؛ [[تفسیر ابن کثیر]]، ج ۱، ص ۵۳۰. </ref>.<ref>[[حمید بیگزاده جلالی|بیگزاده جلالی، حمید]]، [[ پیروزی (مقاله)|مقاله «پیروزی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref> | ||