رکض: تفاوت میان نسخه‌ها

پا به فرار گذاشتن، گریختن، پای به [[زمین]] کوبیدن (در [[سختی]] و [[بلا]])<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۵۸.</ref>. اصل آن به معنای حرکت به جلو، تحریک<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۳۴.</ref>، ضربه پا برای استخلاص<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۴، ص۲۱۶.</ref>.

[[دشمنان]] [[رسالت]] و [[مخالفان]] [[آیات الهی]] زمانی که [[یقین]] به [[نزول]] بلای [[الهی]] پیدا می‌کردند، صحنه را خالی می‌کردند و تلاش داشتند خود را از [[مهلکه]] [[عذاب الهی]] خارج کنند. [[قرآن کریم]] واژه "رکض" را بر این حالت و حرکت [[مشرکان]] و [[کفار]] اطلاق نموده است. فرار از گذشتۀ نامطلوب و [[ناهنجار]]، [[راه]] گریزی از [[عذاب الهی]] نیست؛ زیرا [[سنت الهی]] قابل [[تغییر]] و بازگشت نیست<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۱۷، ص۲۵.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۱۵.</ref>

* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]

{{پانویس}}

[[رده: مدخل]]

[[رده:رکض]]