عتبه بوسی‌: تفاوت میان نسخه‌ها

== رابطه [[عتبه]] بوسی با [[زیارت]] ==

[[احترام]] و ارج نهادن به جایگاه والای حرم‌های مطهر، گاهی هم به بوسیدن در و درگاه در هنگام ورود است. در برخی سروده‌های عالمانِ [[عارف]] درباره زیارت نیز به این عتبه بوسی و ابراز [[تواضع]] و [[ادب]] و [[محبت]] اشاره شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۶، ۳۴۷.</ref>.

[[علامه مجلسی]] [[سخن]] [[شهید]] اول را در این مورد به عنوان یکی از [[آداب زیارت]] نقل می‌کند، سپس می‌‌افزاید که دلیل مستندی برای [[استحباب]] بوسیدن آستان و درگاه نداریم، ولی [[سجود]] برای [[خدا]] به عنوان [[شکر الهی]] بر این [[توفیق]]، مانعی ندارد<ref>بحارالأنوار، ج ۹۷، ص۱۳۴و ۱۳۶..</ref> البته باید توجه داشت که بوسیدن [[زمین]] و درگاه به عنوان احترام و [[شکر]]، نباید به عنوان [[سجده]] بر [[امام]] تلقّی شود و بهانه‌ای به دستِ مخالفان افتد تا چنین وانمود کنند که [[شیعیان]] در پیشگاه [[امامان]] خود سجده می‌‌کنند، درحالی که سجده بر غیر خدا جایز نیست!! بوسیدن زمین به شکرانه [[توفیق الهی]] و بر [[نعمت]] زیارت، غیر از سجده به یک [[انسان]] است. صورت بر زمین نهادن یا بوسه بر آستان زدن، نهایت ادب و ارادت و محبت نسبت به یکی از اولیای [[مقرّب]] درگاه خداست و هیچ ربطی به [[شرک]] و [[پرستش]] غیرخدا ندارد<ref>جواد محدثی|محدثی، جواد، فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت، ص۳۴۶، ۳۴۷.</ref>.

== منابع ==

== پانویس ==