←تعقل و تدبر
| خط ۹۷: | خط ۹۷: | ||
===[[تعقل]] و [[تدبر]]=== | ===[[تعقل]] و [[تدبر]]=== | ||
مهمترین روش مورد تأکید [[قرآن]]، تعقل و تدبر و [[تعمق]] در [[مفاهیم قرآنی]] است که [[انسان]] را گام به گام به قرآن نزدیک میکند<ref>ر.ک: {{متن قرآن|أَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جَاءَهُمْ مَا لَمْ يَأْتِ آبَاءَهُمُ الْأَوَّلِينَ}} «پس آیا در این گفتار نیندیشیدهاند یا آنچه به نیاکانشان نرسیده بود به آنان رسیده است؟» سوره مؤمنون، آیه ۶۸؛ {{متن قرآن|أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا}} «آیا در قرآن نیک نمیاندیشند یا بر دلها، کلون زدهاند؟» سوره محمد، آیه ۲۴؛ آیت الله خامنهای، ۱۳/۳/۱۳۹۳.</ref>. این روش، در [[جهت]] خلاف روش [[فهم]] در قرون وسطای غربی و [[تفکر]] [[مسیحی]] است که [[ایمان]] را لازمه فهم پنداشته و بدون ایمان، فهم را غیر ممکن میداند<ref>Migliore, Daniel L. Faith Seeking Understanding: An Introduction to Christian Theology, Third Ed, Michigan: Wm. B. Eerdmans Publishing, ۲۰۱۴, P ۲.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۵۱.</ref> | مهمترین روش مورد تأکید [[قرآن]]، تعقل و تدبر و [[تعمق]] در [[مفاهیم قرآنی]] است که [[انسان]] را گام به گام به قرآن نزدیک میکند<ref>ر.ک: {{متن قرآن|أَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جَاءَهُمْ مَا لَمْ يَأْتِ آبَاءَهُمُ الْأَوَّلِينَ}} «پس آیا در این گفتار نیندیشیدهاند یا آنچه به نیاکانشان نرسیده بود به آنان رسیده است؟» سوره مؤمنون، آیه ۶۸؛ {{متن قرآن|أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا}} «آیا در قرآن نیک نمیاندیشند یا بر دلها، کلون زدهاند؟» سوره محمد، آیه ۲۴؛ آیت الله خامنهای، ۱۳/۳/۱۳۹۳.</ref>. این روش، در [[جهت]] خلاف روش [[فهم]] در قرون وسطای غربی و [[تفکر]] [[مسیحی]] است که [[ایمان]] را لازمه فهم پنداشته و بدون ایمان، فهم را غیر ممکن میداند<ref>Migliore, Daniel L. Faith Seeking Understanding: An Introduction to Christian Theology, Third Ed, Michigan: Wm. B. Eerdmans Publishing, ۲۰۱۴, P ۲.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۵۱.</ref> | ||
===مراعات [[زمان]] و مکان=== | |||
اسلام ناب محمدی{{صل}} [[هدف غایی]] خود را [[پیشرفت]] و تعالی همه جانبه فرد و [[جامعه بشری]] و اجرای مقاصدی نظیر استقرار [[عدالت]]<ref>{{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ...}} «ما پیامبرانمان را با برهانها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند.».. سوره حدید، آیه ۲۵.</ref>، [[رشد]] [[معنویت]]، [[توسعه علم]] و [[دانش]]، [[حاکمیت]] [[اخلاق]] بر [[جامعه]]<ref>ر.ک: آیت الله خامنهای، ۲۷/۲/۱۳۹۰.</ref> و [[مرتفع]] ساختن [[موانع رشد]]<ref>{{متن قرآن|الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «همان کسان که از فرستاده پیامآور درس ناخوانده پیروی میکنند، همان که (نام) او را نزد خویش در تورات و انجیل نوشته مییابند؛ آنان را به نیکی فرمان میدهد و از بدی باز میدارد و چیزهای پاکیزه را بر آنان حلال و چیزهای ناپاک را بر آنان حرام میگرداند و بار (تکلیف)های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمیدارد، پس کسانی که به او ایمان آورده و او را بزرگ داشته و بدو یاری رساندهاند و از نوری که همراه وی فرو فرستاده شده است پیروی کردهاند رستگارند» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref> از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]] در [[نظام اسلامی]]<ref>آیت الله خامنهای، ۱/۱/۱۳۹۴.</ref> قرار داده است. برای دستیابی به این مهم و [[سازگاری]] [[تعالیم دینی]] با اهداف غایی [[اسلام]]، مراعات [[زمان]] و ملاحظه مقتضیات زمانه از مهمترین روشهای اسلام ناب محمدی{{صل}} برای رسیدن به مقاصد است<ref>ر.ک: مطهری، مجموعه آثار، ج۱۹، ص۹۹-۱۰۲.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۵۲.</ref> | |||
===نگاه جامع=== | |||
تفاوت اساسی روش [[فهم]] مورد نظر در اسلام ناب محمدی{{صل}} با برداشتهای التقاطی از اسلام، نگاه جامعی است که نسبت به اسلام ارائه میشود<ref>ر.ک: امام خمینی، صحیفه امام، ج۴، ص۴۴۸-۴۵۰.</ref>. [[اسلام ناب]]، اسلام مبتنی بر [[کتاب و سنت]] است که با دیدگاهی روشن و متناسب با شرایط زمان و مکان، [[شناخت]] نیازهای بالفعل [[جوامع اسلامی]] و [[بشر]] و در نظر گرفتن روشهای [[دشمن]] با استفاده از شیوه و متد [[علمی]] جا افتاده و تکمیل شده در [[حوزههای علمیه]] به دست میآید<ref>آیت الله خامنهای، ۱۴/۳/۱۳۹۴.</ref>. | |||
از جمله مصادیق [[جامعیت]] اسلام ناب محمدی{{صل}} توجه به ساحتها و ابعاد وجودی [[انسان]] است. انسان مورد نظر [[اسلام]] با انسان از منظر [[تعالیم]] مادی [[غرب]] متفاوت است؛ چه آنکه انسان مطلوب [[اسلام ناب]]، [[انسانی]] است که به عنوان فرد واحد میباید در مسیر [[تکامل]] و تعالی مادی و [[معنوی]] شخصی خود تلاش نماید و به عنوان فردی در [[اجتماع]] بایستی به [[مدیریت]] اجتماع بپردازد<ref>آیت الله خامنهای، ۲۵/۲/۱۳۸۶.</ref>.برای چنین انسانی دو [[ساحت]] در نظر گرفته شده است: یکی ساحت مادی و [[دنیایی]] و دیگری ساحت معنوی و [[آخرتی]] آن. اسلام این دو ساحت [[زندگی]] انسان را از یکدیگر جدا نمیداند و در همین [[سیر]] [[اعتقادی]] است که بسیاری از ارزشهای [[وحیانی]] را معنا میبخشد. برای نمونه [[جهاد]] و [[ایثار]] که از بالاترین ارزشهای مطلوب [[ادیان]] و به طور خاص اسلام است با [[باور]] به [[معاد]] و امتداد [[حیات]] پس از [[مرگ]] است که معنا و [[هویت]] پیدا میکند<ref>آیت الله خامنهای، ۲۵/۲/۱۳۸۶؛ ۱۰/۹/۱۳۸۹.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۵۲.</ref> | |||
===[[رجوع]] مستقیم به منابع معتبر=== | |||
رجوع به منابع دست اول که [[سنت]] [[حوزوی]] [[حافظ]] آن بوده است، از دیگر [[سنتها]] و روشهای دستیابی به اسلام ناب است. اهمیت این مسئله تا جایی است که پس از سیاهنمایی گسترده غرب علیه اسلام ناب و ارائه تصویری مخدوش از اسلام، [[مقام معظم رهبری]] در [[نامه]] [[تاریخی]] خود در یکی از دو خواسته خود، رجوع بیواسطه به اسلام ناب را مدنظر قرار داده و این روش [[فهم]] از اسلام را روشی منطقی و معقول عنوان داشتند که اقتضای [[منطق]] [[سلیم]] است<ref>آیت الله خامنهای، ۲/۱/۱۳۹۳.</ref>. البته برای فهم عمیق و تخصصی اسلام ناب محمدی{{صل}} [[تمسک به سنت]] علمی و [[اجتهادی]] حوزوی ضروری است. با توجه به اینکه نهاد [[حوزه علمیه]] و [[روحانیت]] اصیل، قرنهاست که در [[جهت]] فهم و [[تبیین احکام]] [[خدا]] حرکت کرده است، سزاست که [[اسلام]] از این قشر [[حوزوی]] که [[حافظ]] اسلام و [[علوم اسلامی]] بودهاند، أخذ شود<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۸۸-۸۹.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۵۳.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||