حد: تفاوت میان نسخه‌ها

حدود جمع حد و در اصطلاح [[شرعی]] به معنای [[عقوبت]] مقدر برای [[معاصی]] و جرایمی است که [[شارع]] آن را مشخص کرده است<ref>حلی (محقق)، شرائع الإسلام فی مسائل الحلال والحرام، ج۴، ص۱۳۶.</ref>. اسباب حد یعنی افعالی که به سبب آنها حد جاری می‌شود، عبارت‌اند از: [[زنا]]، لواط، سَحق<ref>رابطه جنسی دو زن.</ref>، قیاده<ref>وساطت برای زنا.</ref>، [[قذف]]<ref>تهمت زنا یا لواط به دیگران زدن. این تهمت با فحاشی و عبارات ناشایست نیز محقق می‌شود و حد آن هشتاد ضربه شلاق است.</ref>، [[شرب خمر]]، [[سرقت]]، محاربه، [[ارتداد]]<ref>خروج از دین اسلام.</ref>، اتیان البهائم<ref>جماع با چهار پایان.</ref> و...؛ برای مثال حد زنای غیرمحصنه<ref>زنای مردی که همسر دارد (با شرایط خاص آن) یا زنی که شوهر دارد.</ref> صد ضربه شلاق است. حد بیش از هر فایده دیگر بازدارندگی را به همراه دارد. [[اجرای حدود]] به معنای از میان رفتن عقوبت [[اخروی]] نیست، بلکه حدود تنها عقوبتی [[دنیایی]] است که اولاً [[انسان]] را تحذیر دهد و مانع حرکت وی به سوی [[گناه]] شود و ثانیاً بازدارنگی آن سبب شود که دیگران نیز تمایلی به ارتکاب این معاصی نداشته باشند. این مسئله در حد سرقت خود را بیشتر نشان می‌دهد. قطع شدن انگشتان دست سارق (با شرایط بسیاری از جمله در [[حرز]] بودن آنچه به سرقت رفته است)، یکی از مهم‌ترین عوامل بازدارنده برای افرادی است که به [[مالکیت]] افراد دیگر بی‌اعتنا هستند.