تکریم: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۹ ژوئن ۲۰۲۱
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
==تکریم الهی اهل بیت==
*یکی از اصول [[الهی]] و [[انسانی]] [[قرآن]]، تکریم است. [[خداوند متعال]] به عنوان مبدأ هستی برای اول بار [[انسان]] را تکریم نمود و فرمود {{متن قرآن|وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ}}<ref>«و به راستی ما فرزندان آدم را ارجمند داشته‌ایم» سوره اسراء، آیه ۷۰.</ref> و محور [[کرامت]] و ملاکش را [[کمال انسانی]] دانسته است. {{متن قرآن|إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ}}<ref>«بی‌گمان گرامی‌ترین شما نزد خداوند پرهیزگارترین شماست» سوره حجرات، آیه ۱۳.</ref> و هر چقدر [[میزان]] [[تقوا]] و [[کمال انسانی]] بیشتر باشد تکریم او به همان اندازه بیشتر است. پس [[انسان کامل]]، [[شایسته]] بیشترین تکریم از [[ناحیه]] [[خداوند]] است. [[ابن عباس]] می‌گوید: "رسول [[خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] رفت و برایمان [[سخنرانی]] کرد و [[مردم]] جمع شدند. آن [[حضرت]] فرمود: ای [[مردم]]! شما (در [[روز قیامت]]) گرد آورده خواهید شد و دربارۀ [[ثقلین]] از شما پرسیده خواهد شد پس مواظب باشید که پس از من با آنان چگونه عمل می‌کنید آنان [[اهل بیت]] من هستند هر که ایشان را [[آزار]] دهد مرا [[آزار]] داده و هرکه به ایشان [[ستم]] کند، به من [[ستم]] کرده است هر که ایشان را [[خوار]] دارد مرا [[خوار]] داشته و هر که ایشان را تنها و بی‌یاور گذارد مرا تنها و بی‌یاور گذاشته است"<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۶۵؛ عماد الدین طبری، بشارة المصطفی، ص۱۷.</ref>.
*یکی از اصول [[الهی]] و [[انسانی]] [[قرآن]]، تکریم است. [[خداوند متعال]] به عنوان مبدأ هستی برای اول بار [[انسان]] را تکریم نمود و فرمود {{متن قرآن|وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ}}<ref>«و به راستی ما فرزندان آدم را ارجمند داشته‌ایم» سوره اسراء، آیه ۷۰.</ref> و محور [[کرامت]] و ملاکش را [[کمال انسانی]] دانسته است. {{متن قرآن|إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ}}<ref>«بی‌گمان گرامی‌ترین شما نزد خداوند پرهیزگارترین شماست» سوره حجرات، آیه ۱۳.</ref> و هر چقدر [[میزان]] [[تقوا]] و [[کمال انسانی]] بیشتر باشد تکریم او به همان اندازه بیشتر است. پس [[انسان کامل]]، [[شایسته]] بیشترین تکریم از [[ناحیه]] [[خداوند]] است. [[ابن عباس]] می‌گوید: "رسول [[خدا]]{{صل}} بر [[منبر]] رفت و برایمان [[سخنرانی]] کرد و [[مردم]] جمع شدند. آن [[حضرت]] فرمود: ای [[مردم]]! شما (در [[روز قیامت]]) گرد آورده خواهید شد و دربارۀ [[ثقلین]] از شما پرسیده خواهد شد پس مواظب باشید که پس از من با آنان چگونه عمل می‌کنید آنان [[اهل بیت]] من هستند هر که ایشان را [[آزار]] دهد مرا [[آزار]] داده و هرکه به ایشان [[ستم]] کند، به من [[ستم]] کرده است هر که ایشان را [[خوار]] دارد مرا [[خوار]] داشته و هر که ایشان را تنها و بی‌یاور گذارد مرا تنها و بی‌یاور گذاشته است"<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۶۵؛ عماد الدین طبری، بشارة المصطفی، ص۱۷.</ref>.
*در این [[حدیث شریف]] [[نبوی]]{{صل}} می‌بینیم که تکریم [[اهل بیت]]{{عم}}، تکریم [[پیامبر]] شمرده شده است و ما می‌دانیم که تکریم [[پیامبر]] آثار و فوائد [[دنیوی]] و [[اخروی]] زیادی دارد اگر کسی آنها را تکریم کند چنانکه از [[احادیث اهل بیت]] [[عصمت]] ظاهر می‌شود بر [[پیغمبر]] [[حق]] پیدا می‌کند، برای اختصار یک [[روایت]] ذکر می‌شود.
*در این [[حدیث شریف]] [[نبوی]]{{صل}} می‌بینیم که تکریم [[اهل بیت]]{{عم}}، تکریم [[پیامبر]] شمرده شده است و ما می‌دانیم که تکریم [[پیامبر]] آثار و فوائد [[دنیوی]] و [[اخروی]] زیادی دارد اگر کسی آنها را تکریم کند چنانکه از [[احادیث اهل بیت]] [[عصمت]] ظاهر می‌شود بر [[پیغمبر]] [[حق]] پیدا می‌کند، برای اختصار یک [[روایت]] ذکر می‌شود.
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش