سوء خلق در خانواده: تفاوت میان نسخه‌ها

می‌توان گفت که این همه تأکید بر [[پرهیز]] از [[بداخلاقی]] ازآن‌روست که عوارض و پیامدهای آن بر [[آدمی]] و [[زندگی خانوادگی]] و [[اجتماعی]] جبران‌پذیر می‌نماید و چنان است که شیرینی زندگی را به تلخکامی، و [[سلامت]] را به نکبت، و [[خوشبختی]] را به [[بدبختی]] می‌کشاند؛ و این نهایت [[شومی]] چیزی در زندگی است، و رسول خدا{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|سُوءُ الْخُلُقِ‏ شُؤْمٌ‏}}<ref>«بداخلاقی ناشگون است». کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۳۶۴؛ تحف العقول، ص۳۱؛ مکارم الاخلاق، ص۴۳۹؛ السرائر، ج۳، ص۶۱۹؛ عیون الحکم و المواعظ، ص۲۸۴؛ عوالی اللآلی، ج۱، ص۲۷۲؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۴۲۹؛ بحار الانوار، ج۷۷، ص۵۵.</ref>.

این بیان نه به معنای آن است که بداخلاقی را درمان نمی‌توان کرد، بلکه بیانگر [[سختی]] این امر و [[لزوم]] تلاش جدی و اساسی برای درمان چنین بیماری‌یی است که بسان دیگر [[بیماری‌ها]] نیست<ref>نک: شرح غررالحکم، ج۴، ص۵۳۵.</ref>. بنابراین در [[زندگی خانوادگی]] نباید به این بیماری خطرناک میدان بروز داد، و در صورت بروز به سرعت باید به ریشه‌کنی آن اهتمام نمود، پیش از آنکه همه چیز را بر باد دهد. [[رسول خدا]]{{صل}} می‌فرمود: {{متن حدیث|إِيَّاكَ... وَ سُوءَ الْخُلُقِ‏ مَعَ‏ أَهْلِكَ‏ وَ عِيَالِكَ‏}}<ref>«از بداخلاقی نسبت به خانواده و همسرت بپرهیز». فقه الرضا، ص۳۹۹؛ بحارالانوار، ج۷۶، ص۱۶۷.</ref>.