ابوحارثه بن علقمه: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

برخی منابع نام وی را [[حصین]] ثبت کرده‌اند<ref>ابن طاووس، ج۲، ص۳۳۰؛ مجلسی، ج۲۱، ص۲۸۸ و ۳۰۵.</ref>. از او در [[منابع اسلامی]]، بیشتر در جریان "[[وفد]] [[نجران]]" در [[سال دهم هجری]]<ref>طبری، تاریخ، ج۳، ص۴۲؛ مفید، ج۱، ص۱۶۷-۱۶۶.</ref> یاد شده است. وی اصالت [[عرب]] بود که به [[دین]] [[مسیح]] درآمده بود. آن‌گونه که از برخی منابع بر می‌آید، ابوحارثه کشیش بزرگ و پیشوای مذهبی نجران بود و افزون بر [[سرپرستی]] [[امور دینی]] و [[علمی]] [[سرزمین]] خویش<ref>ابن سعد، ج۱، ص۱۳۵.</ref> به دلیل [[آگاهی]] و احاطه‌اش بر دین مسیح، مورد [[احترام]] و توجه [[پادشاهان روم]] نیز بود؛ به گونه‌ای که به احترام او کلیساهایی ساخته بودند<ref>ابن هشام، ج۲، ص۴۱۲؛ طبرانی، ج۴، ص۱۷۷-۱۷۶.</ref>.

بر اساس گزارشی، اسلام او پس از بازگشت به [[نجران]] و به [[اصرار]] برادرش [[کرز]] بوده است<ref>ابن حجر، ج۵، ص۴۳۷.</ref>. اما پذیرش این نکته، به دلیل [[سکوت]] بسیاری از منابع معتبر درباره اسلام او قابل خدشه است و بعید به نظر می‌رسد مسلمان شدن شخص برجسته‌ای چون وی، از دید تیزبین [[تاریخ]] نگاران و [[مفسران]] پنهان مانده باشد. چنان که از اسلام برادرش کرز و دو تن دیگر که همراه [[وفد]] نجران با پیامبر [[دیدار]] کردند، یاد شده است<ref> ابن سعد، ج۱، ص۲۶۸؛ طبرسی، ج۲، ص۳۱۰؛ طبرانی، ج۴، ص۱۷۷-۱۷۶.</ref>، می‌گویند وی در [[گرایش]] برادرش به اسلام، نقش داشته است؛ چنان که [[روایت]] کرده‌اند او در مسیر نجران به مدینه به برادرش کرز گفته بود: به [[خدا]] [[سوگند]] [[محمد]]{{صل}} همان [[پیامبری]] است که ما در انتظارش هستیم<ref>ابن هشام، ج۲، ص۵۷۳؛ ابن سعد، ج۱، ص۱۳۱.</ref>. [[نقلی]] دیگر، حاکی است که به هنگام بازگشت ابوحارثه از مدینه، پیامبر{{صل}} بدو گفت: گویا زین مرکبت را وارونه می‌بینم. او وقتی سراغ آن رفت، همان‌گونه یافت که آن [[حضرت]] خبر داده بود. در این وقت ابوحارثه گفت: [[شهادت]] می‌دهم [[محمد]]، [[رسول]] خداست<ref>طبرسی، اعلام الوری، ج۱، ص۲۵۷؛ بحار، ج۲۱، ص۳۳۸.</ref>. از سرانجام ابوحارثه چیزی گزارش نشده است.<ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوحارثه بن علقمه اسقف»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۲۲۹.</ref>

==منابع==